Monitor Prawniczy
no. 1/2024
Admissibility of private evidence in a criminal trial
DOI: 10.32027/MOP.24.1.2
Absolwentka WPiA Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, asesor sądowy Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie
Abstract
Taking evidence is the essence of any criminal trial. One of the more problematic aspects of this procedure is the subject of so-called private evidence, including, above all, the definitional scope of this term, the possibility of admitting private evidence in a criminal trial, as well as the normative limits of its use, especially from the perspective of evidence bans and assessment of the credibility of such evidence. The complexity of the indicated matter is not limited only to theoretical considerations, but also, and perhaps above all, concerns the practical aspect, posing a number of difficult questions.
Keywords
private evidence, private document, official document, recording, right to privacy
Literature
B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, Lex/el. 2023, kom. do art. 393; B. Boch, Kilka uwag o dopuszczalności gromadzenia i wykorzystywania w procesie karnym dowodów prywatnych w świetle nowelizacji KPK „Wrocławskie Studia Sądowe” Nr 2/2015; A. Bojańczyk, Dowód prywatny w postępowaniu karnym w perspektywie prawnoporównawczej, Warszawa 2011; A. Bojańczyk, Z problematyki konstytucyjnej dopuszczalności niektórych dowodów prywatnych w postępowaniu karnym, „Palestra” Nr 9-10/2004; S. Brzozowski, Dowód prywatny a dokument prywatny w postępowaniu karnym, „Palestra” Nr 6/2019; A. Gaberle, Dowody w sądowym procesie karnym. Teoria i praktyka, Warszawa 2010; B. Gronowska, Wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu w sprawach: A. przeciwko Francji z dnia 23 listopada 1993 r., sygn. 40/1992/385/463 oraz A. przeciwko Wielkiej Brytanii z dnia 23 września 1998 r., sygn. 1001/1997/884/096, „Prokuratura i Prawo” Nr 9/1999; T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Kraków 1998; T. Kanty, Dopuszczalność przeprowadzenia dowodu z nagrania rozmowy utrwalonej przez jednego z jej uczestników. Glosa do postanowienia SN z dnia 20 października 2016 r., III KK 127/16, „Gdańskie Studia Prawnicze - Przegląd Orzecznictwa” 2017; R. Kmiecik, E. Skrętowicz, Proces karny. Część ogólna, Kraków-Lublin 1999; R. Kmiecik, Prawo dowodowe. Zarys wykładu, Kraków 2005; R. Kmiecik, „Dowód prywatny” i tzw. zasada swobody dowodzenia w postępowaniu karnym, „Państwo i Prawo” Nr 2/2013; R. Kmiecik, Dokumenty prywatne i ich „prywatne gromadzenie” w sprawach karnych, „Państwo i Prawo” Nr 5/2004; A. Lach, Wykorzystanie zapisów telewizji użytkowej w procesie karnym, „Prokuratura i Prawo” Nr 5/2002; K. Marszał (red.), Dowody w procesie karnym. Nowe rozwiązania i niewykorzystane możliwości, Katowice 2005; T. Nowak, Dowód z dokumentu w polskim procesie karnym, Warszawa 1982; L. Paprzycki, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Lex/el 2015, kom. do art. 167 KPK; J. Skorupka (red.), System Prawa Karnego Procesowego. T. VIII. Dowody, cz. 1, Warszawa 2019; J. Skorupka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Legalis 2018, kom. do art. 393 KPK; D. Świecki, Postępowanie przed sądem pierwszej instancji oraz postępowania szczególne, Kraków 2015; D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Orzecznictwo, Warszawa 2022; A.W. Taracha, Jeszcze raz w sprawie tzw. „prywatnego gromadzenia” dowodów, „Państwo i Prawo” Nr 1/2005; P. Wiliński (red.), Obrońca i pełnomocnik w procesie karnym po 1 lipca 2015 r. Przewodnik po zmianach, Warszawa 2015.
