Abstract

Artykuł podejmuje kwestię ustanowienia kaucji na rzecz wykonawcy przez zatrzymanie wynagrodzenia należnego podwykonawcy, powstającą w sprawach z zakresu procesu budowlanego. Sąd Najwyższy zajął stanowisko kwestionujące dokonanie takiego zatrzymania na poczet kaucji, wskazując na jego alternatywną kwalifikację jako odroczenia wymagalności. Kwalifikacja prawna owego zatrzymania ma znaczenie przede wszystkim w świetle art. 647¹ KC, czyniącego inwestora solidarnie odpowiedzialnym z wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy, mimo że nie jest on stroną umowy podwykonawczej. Artykuł zwraca uwagę na problematyczne stwierdzenia Sądu Najwyższego, mające wymiar ogólny, które mogą wpłynąć na praktykę kontraktową w zakresie procesu budowlanego, prowadząc do nieuzasadnionej rezygnacji z kaucji jako prostego i efektywnego sposobu zabezpieczenia wierzytelności.

Retaining subcontractor’s remuneration on account of a deposit under a construction project

The paper deals with the question of establishing a security deposit on behalf of the contractor by retaining subcontractor’s remuneration in the context of construction projects. The Supreme Court took a position contesting such retention to be made on account of a security deposit pointing out that it could be alternatively qualified as due date postponement. The juridical qualification of such retention matters especially in regard of Art. 647¹ of the Civil Code, which hold the investor jointly and severally liable together with the contractor for payment of the subcontractor’s remuneration, although he is not party to the subcontract. The paper points out the problematic Supreme Court statements of a general nature which can affect contractual practice as regards constructionprojects, leading to unfounded resignation from a deposit as a simple and effective form of securing claims.