Abstrakt

Kwestia wielotorowości przeprowadzania kontroli w zakresie ochrony danych osobowych przez właściwe podmioty może skutkować niejednolitością zajmowanych stanowisk, które posiadają charakter urzędowej interpretacji prawa. Dotyczy to działań podejmowanych przez Najwyższą Izbę Kontroli (najwyższy organ kontroli państwowej) oraz Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (organ nadzorczy w sprawach ochrony danych osobowych). W artykule scharakteryzowano sytuację prawną wymienionych organów kontrolnych. Przeanalizowano działalność Najwyższej Izby Kontroli w obszarze kontroli podmiotów publicznych biorących udział w procesie przetwarzania danych osobowych, w tym z perspektywy ustawowych kompetencji nadanych Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych. W końcowej części opracowania dokonano analizy ewentualnych rozbieżności i zaproponowano możliwości podjęcia działań w ramach współpracy tych organów, w oparciu o główne zasady funkcjonowania państwa, sformułowane w normach Konstytucji RP.