Abstrakt

„Internet nie zapomina”, „Internet to okrutny historyk” mówiono z przekonaniem o niezmienności tych twierdzeń odnoszących się do fenomenu nieograniczonej „pamięci historycznej” globalnej sieci Internet. Informacja raz wprowadzona do sieci Internet była praktycznie niemożliwa do trwałego z niej usunięcia. Dodatkowo zaś, informację tę zainteresowani mogli w łatwy sposób odszukać korzystając z usług wyszukiwarek internetowych, indeksujących zasoby sieci Internet.
Czy zdarzenia, które miały miejsce w obszarze legislacji i judykatury, w okresie ostatnich czterech lat, skutecznie podważyły prawdziwość tych twierdzeń? Jak oceniać zmiany, które zaszły w tym zakresie, pamiętając, że dotyczą one zarówno indywidualnych użytkowników sieci Internet, jak i przedsiębiorców wykorzystujących sieć Internet, w swej działalności komercyjnej? Czy będziemy obserwowali proces „przepisywania historii” na potrzeby kampanii politycznych? Czy, ze względu na terytorialny zakres regulacji ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, powstanie „meta-internet”, którego zasoby nie będą „edytowane” przez roszczenia wynikające z realizacji „prawa do bycia zapomnianym”?