Abstract

W niniejszym opracowaniu dokonano analizy pozycji prawnej konsumenta na rynku usług finansowych w świetle wyroku TS w sprawie Petruchová (C-208/18). Sporne jest bowiem, czy osobę, którą uważa się za „klienta detalicznego” w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 12 dyrektywy MiFID I (art. 4 ust. 1 pkt 11 dyrektywy MiFID II), należy uznać za konsumenta w rozumieniu art. 17 ust. 1 rozporządzenia Bruksela I bis. Autorka uzasadnia pogląd, że dla ustalenia, czy dana osoba jest konsumentem, kwalifikacja prawna jako klienta detalicznego nie ma znaczenia prawnego. Autorka podziela stanowisko, że do uznania za „konsumenta” w rozumieniu art. 17 ust. 1 rozporządzenia Bruksela I bis – jeżeli zawarcie tej umowy nastąpiło w celu niezwiązanym z jakąkolwiek działalnością zawodową lub gospodarczą tej osoby – pozbawione znaczenia są co do zasady czynniki, takie jak: wartość transakcji przeprowadzonych na podstawie umów takich jak kontrakty finansowe na transakcje różnicowe, istotne ryzyko strat finansowych związane z zawarciem takich umów, ewentualna fachowa wiedza danej osoby w dziedzinie instrumentów finansowych czy też jej aktywna postawa w ramach tych transakcji. Tym samym instytucje finansowe powinny mieć na uwadze, że klienci, niezależnie od ich statusu klienta detalicznego, mogą zostać zakwalifikowani jako konsumenci, a zatem być uprawnieni do korzystania z ochronnych ram prawnych z tym związanych.

Consumer and retail client status in the financial services market. Comments on the CJEU judgment in the Petruchová case (C-208/18)

The article analyses the legal position of consumers on the financial services market in the light of the CJEU judgment in the Petruchová case (C-208/18). It is disputed whether a person, who is considered a ‘retail client’ within the meaning of Article 4(1)(12) of Directive 2004/39 on markets in financial instruments, must be regarded as a consumer within the meaning of Article 17(1) of the Brussels Ia Regulation. The author presents the opinion that in order to determine whether a person is a consumer it is irrelevant that they are a retail client. Therefore, to be classified as a ‘consumer’ within the meaning of Article 17(1) of the Brussels Ia Regulation – if the conclusion of that contract does not fall within the scope of that person’s professional activity – such factors as the value of transactions carried out under e.g. financial contracts for differences, the extent of the risks of financial losses associated with the conclusion of such contracts, any knowledge or expertise that the person has in the field of financial instruments or their active conduct in the context of such transactions are, as such, in principle irrelevant. Financial institutions should bear in mind that private clients, regardless of their status of sophisticated or high net worth individuals, qualify as consumers and, therefore, benefit from the protective legal framework associated therewith.