Abstrakt

Celem artykułu jest próba oceny funkcjonowania instytucji sprzeciwu od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6–8 ustawy z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenia, o których mowa w tych przepisach stanowią rozstrzygnięcia referendarzy sądowych w sprawach z zakresu prawa pomocy. W artykule analizie poddano w szczególności zmiany w zakresie sprzeciwu wprowadzone ustawą z 9.4.2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Badaniem objęto także dane statystyczne wojewódzkich sądów administracyjnych z lat 2017–2021 dotyczące sprzeciwów oraz rozstrzygnięć wydawanych w wyniku ich rozpoznania. Pozwoliło to na dokonanie oceny efektywności i skuteczności sprzeciwu. Podstawową metodą badawczą wykorzystaną w artykule była metoda dogmatyczno-prawna. W końcowej części opracowania wykorzystano także metodę statystyczną.