Abstrakt

Celem niniejszego artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie o to, czy harmonizacja europejskiego prawa ochrony danych osobowych na poziomie prawa materialnego, bez harmonizacji przepisów proceduralnych oraz bez stworzenia wspólnego europejskiego organu nadzorczego wpływa na efektywność stosowania prawa ochrony danych osobowych w poszczególnych krajach. W tym celu autor analizuje, po pierwsze, problem efektywności i sprawności działania poszczególnych krajowych organów nadzorczych, odnosząc się do takich wskaźników, jak budżet organów, czas trwania postępowań, czy zasoby kadrowe. Po drugie, autor ocenia efektywność rozwiązań mających zapewnić spójność orzecznictwa organów nadzorczych, które stosują przecież te same przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych. Po trzecie, przedmiotem analizy jest problem faktycznej niezależności organów nadzorczych w poszczególnych krajach.Autor stawia tezę, że w obecnej sytuacji efektywność poszczególnych organów nadzorczych jest różna, nie realizują one postulatu spójnego stosowania przepisów o ochronie danych osobowych, a także pojawiają się głosy o wpływie polityki na niektóre z nich. Stąd w ocenie autora należy rozważyć dalej idącą harmonizację prawa, w szczególności przez powołanie europejskiego organu nadzorczego.