Abstrakt

Przedmiotem niniejszego artykułu jest próba kwalifikacji przypadków, gdy dane dobro niematerialne jest rezultatem twórczej i indywidualnej działalności człowieka oraz aktywności sztucznej inteligencji. W dyskusji nad zagadnieniem ochrony prawnautorskiej wytworów SI na gruncie prawa autorskiego znacznie mniej uwagi poświęca się problematyce przypadków granicznych, kiedy to przedmiotem oceny nie jest wytwór sztucznej inteligencji, jako taki, lecz jako elementy większej całości, która będąc jednocześnie rezultatem działalności intelektualnej człowieka, może aspirować do ochrony prawnoautorskiej. Autorzy z uwzględnieniem założeń koncepcji integralnej budowy utworu analizują kolejno przypadki wytworów niematerialnych będących efektem działalności człowieka i sztucznej inteligencji przez pryzmat regulacji ustawy z 4.2.1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych poświęconej opracowaniom utworów, utworom współautorskim, utworom połączonym, zbiorom (kompilacjom) oraz utworom zbiorowym. Na tej podstawie formułują wnioski w przedmiocie możliwości objęcia ochroną prawnoautorską powyższych wytworów w świetle polskiego prawa autorskiego.