Abstrakt

W 2020 r. już weszło w życie lub ma zacząć obowiązywać szereg regulacji prawnych, kluczowych dla sposobu świadczenia usług internetowych. Ich uchwaleniu przyświecała chęć realizacji dwóch podstawowych celów. Po pierwsze, objęcie tych usług reżimem prawnym, właściwym dla „tradycyjnych” usług audiowizualnych i telekomunikacyjnych. Przykładem jest „usługa udostępniania platformy wideo” i „usługa interpersonalna”, uregulowane w projektach nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji oraz nowym Prawie komunikacji elektronicznej. Po drugie, zaczęto dostrzegać szczególną rolę, jaką spełniają dostawcy różnego rodzaju platform internetowych jako podmioty świadczące nie tylko „własne” usługi internetowe, ale przede wszystkim umożliwiające za ich pomocą prowadzenie działalności gospodarczej w Internecie przez inne podmioty. Związane są z tym zagrożenia nadużycia tej pozycji. Zapobiegać lub limitować te ryzyka mają przepisy rozporządzenia unijnego o usługach pośrednictwa internetowego. W niniejszym artykule analizie poddano nowe obowiązki dostawców usług internetowych, określone w powyższych aktach prawnych.