Abstrakt

Jedną z instytucji prawa mediów, która stosukowo długo broni się przed wpływem rewolucji internetowej, jest zasada must carry/must offer. Jej istota sprowadza się do zmuszenia określonych nadawców (must offer) do udostępnienia swoich programów operatorom, którzy z kolei również zobowiązani są (must carry) do rozprowadzania tych programów pod rygorem nałożenia przez Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji kar pieniężnych. Realizacja tej zasady napotkała na istotny praktyczny problem: czy dotyczy ona również podmiotów oferujących oglądanie programów telewizyjnych w Internecie? W ostatnim czasie na tym tle zapadło kilka ciekawych wyroków (na poziomie krajowym, jak i europejskim), które wydają się rozstrzygać tę kwestię.