Abstrakt

Opracowanie przedstawia występujące w praktyce problemy kontrawencjonalizacji czynu i kary, w szczególności orzeczonej w trybie art. 91 § 1 Kodeksu karnego. W pierwszej części opracowania skupiono się na instytucji czynu przepołowionego, której bezpośrednim skutkiem powstałym w toku postępowania wykonawczego może być kontrawencjonalizacja kary. Podnoszonym problemem jest kwestia związana z sytuacją, w której jedno z przestępstw popełnionych przez sprawcę w warunkach ciągu przestępstw, na skutek depenalizacji częściowej, stało się wykroczeniem. W celach porównawczych zestawiono możliwe sytuacje w zakresie kwalifikacji prawnej czynu bądź czynów, w których zastosowanie instytucji kontrawencjonalizacji kary jest możliwe. Przedmiotowy problem ukazano na tle orzeczenia Sądu Okręgowego w B. z 5.4.2018 r., czyli wydanego w czasie, kiedy treść art. 119 KW brzmiała następująco: „Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny”. Artykuł przedstawia skutki oraz problemy wynikające z takiego zjawiska, w szczególności w zakresie orzeczonej kary i potrzeby jej zamiany.