Abstrakt

Polski ustawodawca zdecydował o implementacji art. 9 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z 26.11.2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej (tzw. nietransgraniczny skutek rozstrzygnięć krajowych) w art. 30 ustawy z 21.4.2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji. Co do art. 9 ust. 2 dyrektywy odszkodowawczej (tzw. transgraniczny skutek rozstrzygnięć krajowych), stanowiącego klauzulę harmonizacji minimalnej, zdecydowano, by w ogóle nie zmieniać przepisów polskiego prawa procesowego, gdyż przyjęto, że rozwiązanie minimalne jest już w nich obecne w postaci art. 231 KPC dotyczącego domniemania faktycznego. Niniejszy artykuł ocenia praktyczne znaczenie wprowadzonych rozwiązań, proponuje sposób ich interpretacji oraz dokonuje oceny prawidłowości implementacji art. 9 dyrektywy odszkodowawczej dokonanej przez polskiego ustawodawcę.