Abstrakt

W sprawach dotyczących czynów nieuczciwej konkurencji mamy zwykle do czynienia z zabezpieczeniem roszczeń niepieniężnych, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 16.4.1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tj. o zaniechanie niedozwolonych działań i o usunięcie ich skutków. Zabezpieczenie tych roszczeń następuje w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności sąd uzna za odpowiedni, nie wyłączając zarządzeń przewidzianych dla zabezpieczenia roszczeń pieniężnych (art. 755¹ KPC). Zabezpieczenie ma charakter nowacyjny i polega najczęściej na unormowaniu praw i obowiązków stron lub uczestników na czas trwania postępowania bądź na ustanowieniu zakazu zbywania przedmiotów objętych postępowaniem (art. 755 § 1 pkt 1 i 2 KPC).
W latach 1993–2005 obowiązywał art. 21 ZNKU, przewidujący szczególny sposób zabezpieczenia roszczeń poprzez zakaz zbywania lub innego wprowadzania do obrotu określonych towarów, jak i zakaz prowadzenia reklamy określonej treści. Choć wskazane sposoby zabezpieczenia miały charakter przykładowy, redakcja art. 21 ZNKU powodowała w praktyce sądowej niejednokrotnie pomijanie przepisu art. 755 KPC dającego sądowi dużą swobodę w tym zakresie. Obecnie problematyka zabezpieczenia roszczeń jest w zasadzie w całości uregulowana przepisami KPC i rozwiązanie to zasługuje na pełną aprobatę.