Abstrakt

Z dniem 1.5.2004 r. weszła w życie nowelizacja ówcześnie obowiązującej ustawy z 15.12.2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, na mocy której katalog decyzji przewidzianych w przedmiotowej ustawie, zarówno w odniesieniu do spraw antymonopolowych, jak i spraw dotyczących stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, uległ rozszerzeniu poprzez dodanie możliwości wydania przez Prezesa UOKiK tzw. decyzji zobowiązujących. W związku z tym, że głównym celem działalności Prezesa UOKiK jest eliminowanie z rynku niedozwolonych praktyk, ustawodawca polski, w ślad za europejskim, uznał za konieczne zwiększenie elastyczności prawa, co osiągnięto przez stworzenie możliwości wycofania się przedsiębiorców ze stosowania zarzucanych im w toku postępowań administracyjnych praktyk poprzez realizację zadeklarowanych działań.
Regulacje pierwotnie obowiązujących art. 11a oraz 23f OchrKonkurU2000 zostały w niemal niezmienionym kształcie przeniesione do art. 12 i 28 ustawy z 16.2.2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, która weszła w życie 21.4.2007 r. Formalna zmiana w tym zakresie nie doprowadziła do modyfikacji zasad określających wydawanie decyzji zobowiązujących i można mówić o kontynuacji regulacji w rozważanym zakresie. W dalszej części opracowania nastąpi odwołanie jedynie do przepisów OchrKonkurU.