Abstrakt

I. Kant twierdził, że prawo jest środkiem godzenia wolności poszczególnych jednostek. W przypadku działalności reklamowej kolidują ze sobą dwa rodzaje wolności: twórczość i efektywne prowadzenie działalności gospodarczej, w której reklama odgrywa pierwszorzędną rolę. Rozstrzygnięcie wspomnianej kolizji spoczywa na ustawie autorskiej. Przedmiotem niniejszego artykułu będzie właśnie próba ustalenia, jak została rozstrzygnięta kolizja pomiędzy ochroną twórczości, a działalnością reklamową. Rozważania na temat dozwolonego użytku dzieł audiowizualnych w reklamie będą prowadzone według następującego schematu: najpierw określimy pojęcie utworu audiowizualnego i samej reklamy, a następnie przeanalizujemy instytucje za pomocą których można korzystać z dzieł audiowizualnych w reklamie.

Utwór audiowizualny

Artykuł 1 PrAut wskazuje na przesłanki uznania danej działalności twórczej człowieka za utwór i przyznania mu prawnoautorskiej ochrony. Zasadą jest, że określone dzieło musi spełniać przesłanki oryginalności (twórczości i indywidualności) aby korzystać z ochrony ustawy. Zasadą jest również to, że charakter dzieła nie ma znaczenia dla określenia jego reżimu prawnego. Tak jak od każdej zasady i od tej ustawa przewiduje jednak wyjątki.

Co do pewnych kategorii utworów wykreowany został [...]