Abstrakt

Każdy rodzaj utworu charakteryzuje się odmiennymi elementami stanowiącymi wyznacznik jego indywidualnego charakteru i pozwalającymi przyznać mu, lub odmówić przyznania, ochrony płynącej z ustawy z 4.2.1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 24, poz. 83 ze zm.). Fotografia, podobnie jak każdy inny, określony w art. 1 ustawy przejaw działalności twórczej, stanowić może utwór korzystający z pełni praw przyznanych jej przez ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych lub też z powodu braku przymiotu twórczej działalności, może być praw tych pozbawiona¹.

Uwagi wprowadzające

Z uwagi na znikome rozmiary niniejszego opracowania pominiemy, wielokrotnie już omawiane w doktrynie, zagadnienia dotyczące ustawowych regulacji fotografii w ustawie z 1952 r. Przede wszystkim pominiemy tutaj rozważania - budzące duże kontrowersje w doktrynie prawa - dotyczące postanowień ustawy z 1952 r. odnoszących się do konieczności zamieszczenia wyraźnego zastrzeżenia prawa autorskiego na utworze fotograficznym czy tzw. fotografii reporterskiej.