Abstract

Artykuł zawiera ocenę rozwiązań zawartych w nowelizacji prawa holdingowego. Niewątpliwie proponowana regulacja jest śmiałą próbą zmierzenia się z dotychczasowym „nierozwiązywalnym” problemem uregulowania holdingów w Kodeksie spółek handlowych.

Na szczególną uwagę zasługuje „skodyfikowanie” obowiązku lojalności i starannego działania w kodeksie, na wzór amerykański w odpowiedzi na liczne postulaty doktrynalne, czy też doprecyzowanie trybu i sposobu działalności rad nadzorczych oraz wzmocnienie ich niezależności, co powinno się przekładać na wyższy poziom ochrony praw mniejszości i lepszą wycenę spółek. Jednak, w zakresie holdingów pod rozwagę ustawodawcy należy poddać kwestię szerszej odpowiedzialności spółki dominującej względem wierzycieli spółki zależnej. Przyjęta w ustawie zmieniającej Kodeks spółek handlowych zasada odpowiedzialności spółki dominującej w zakresie szkody wobec wierzycieli spółki zależnej wydaje się niewystarczająca. Tak wąsko rozumiana odpowiedzialność spółki dominującej nie w pełni realizuje, przyjęte skądinąd słusznie w uzasadnieniu do projektu tejże ustawy, założenie, że odpowiedzialność idzie za decyzją.

A few remarks on the amendment to the Commercial Companies Code

The article provides an assessment of solutions contained in the holding law. Without doubt the proposed regulation is a bold attempt at resolving the so-far “unresolvable” issue of regulating holdings in the Commercial Companies Code.

Special attention should be drawn to the “codification” of the duty of loyalty and due care in the Code, following the American example, in response to numerous doctrinal postulates, or detailed specification of the procedure and way of operation of supervisory boards as well as enhancement of their independence, which should result in a higher level of protection of minority rights and better valuation of companies. However, as regards holdings, the legislator should consider the issue of a greater liability of the parent company vis-à-vis the creditors of a subsidiary company. The principle of liability for damages of the parent company towards the creditors of a subsidiary company adopted in the amending act seems to be insufficient. So narrowly conceived liability of the parent company fails to realise in full the assumption – after all rightly adopted in the substantiation for the act – that liability follows the decision.