Wykluczenie wykonawcy z ubiegania się o zamówienie publiczne z powodu wyrządzenia szkody

Prawo Zamówień Publicznych | 03/2008
Janusz Kaspryszyn

Wstęp Wynika to z ustawowej definicji najkorzystniejszej oferty, przez którą ustawa z 29.1.2004 r. Prawo zamówień publicznych1 rozumie propozycję przedstawiającą najkorzystniejszy bilans ceny i innych kryteriów odnoszących się do przedmiotu zamówienia publicznego albo najniższą cenę. Zbieżne unormowanie zawiera art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z 30.6.2005 r. o finansach publicznych2, stanowiący, że wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów3. Rozwiązania powyższe muszą być ze sobą ściśle skorelowane4, skoro wymagania prawa zamówień publicznych odnoszą się przede wszystkim do zamówień udzielanych przez jednostki sektora finansów publicznych (art. 3 ust. 1 pkt 1 PZP). Poza tym uchybienie większości z tych wymagań jest równoznaczne z karalnym naruszeniem dyscypliny finansów publicznych, unormowanym na mocy przepisów art. 17 ustawy z 17.12.2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych5. Celowości i efektywności zamówień publicznych podporządkowano niemal całą ustawową ich regulację, poczynając od podstawowych zasad udzielania (powszechności, równości, uczciwej konkurencji, pisemności, jawności oraz prymatu trybu przetargowego)6, poprzez szczegółowe wymagania procedur wyłaniania wykonawców, aż do warunków zawierania i wykonywania umów o zamówienia publiczne. Mimo że regulację zamówień publicznych sytuuje się w sferze prawa cywilnego (art. 14 PZP), w rzeczywistości zbliżona jest ona w pewnej mierze do funkcjonowania regulacji administracyjnoprawnych, gdzie dominuje władztwo organu administracyjnego, czuwającego nad stosowaniem prawa lub egzekwującego jego stosowanie7, a swoboda postępowania podmiotów jest mocno ograniczona. Przejawem ograniczenia swobody w postępowaniu...