Glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14.9.2017 r. w sprawie C-223/16 Casertana Costruzioni Srl

Prawo Zamówień Publicznych | 04/2017
Karol Brózda

Uwagi wstępne Rozstrzygnięcie zapadłe w przedmiotowej sprawie wydaje się jak najbardziej trafne. Orzeczenie to nasuwa jednak istotne wątpliwości związane ze sposobem, w jaki dokonano uregulowania art. 63 dyrektywy 2014/24/UE1. Dotyczą one jednak nie wykładni tego przepisu (która sama w sobie nie nastręcza problemów), lecz niewłaściwej dyspozycji, która niepotrzebnie prowadzi do łamania zasady równego traktowania oferentów.  Istota orzeczenia w sprawie C-223/16 sprowadza się do kwestii możliwości powoływania się oferenta na zdolności innego podmiotu oraz sposobu, w jaki zamawiający powinien postąpić w sytuacji, gdy w toku prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego podmiot ten utraci zdolność, którą wykonawca wskazywał w swojej ofercie, w celu spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Stan faktyczny i pytanie prejudycjalne Ogłoszenie o zamówieniu przekazane zostało do Dz.Urz. UE 7.6.2013 r., a jego publikacja we włoskim dzienniku urzędowym nastąpiła 10.6.2013 r. Postępowanie otwarte dotyczyło planowanych do wykonania robót budowlanych związanych z systemem odprowadzania i oczyszczania ścieków. W ramach narzuconych kryteriów oferenci zobowiązani byli do wykazania się zdolnościami technicznymi i zawodowymi, których potwierdzeniem miało być posiadanie zaświadczenia SOA (zaświadczenie wydawane przez organ certyfikujący) odpowiedniej kategorii i klasy. Wymóg ten dotyczył dwóch kategorii zaświadczeń.97 W postępowaniu o udzielenie zamówienia ofertę złożyło m.in. RaggruppamentoTemporaneod’Imprese (tymczasowe stowarzyszenia przedsiębiorstw), w ramach którego jako lider i pełnomocnik działała CasertanaCostruzioniSrl (zwana dalej Casertana). Stowarzyszenie to dla spełnienia narzuconego kryterium powołało się na zaświadczenie SOA dwóch przedsiębiorstw...