Abstrakt

Ocena, czy zaistniała w sprawie sytuacja zalicza się do „przypadków szczególnie uzasadnionych” w rozumieniu art. 9 Prawa budowlanego, należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej, który powinien brać pod uwagę: treść przepisu techniczno-budowlanego, od którego ma być udzielone odstępstwo, warunki lokalne, takie jak kształt i wymiary nieruchomości, na której ma być realizowany obiekt budowlany, położenie względem działek sąsiednich, ukształtowanie terenu, stan zagospodarowania danej nieruchomości i terenów sąsiadujących, ocenę proponowanych rozwiązań zamiennych w świetle zasad wiedzy technicznej. Katalog ten nie jest jednak zamknięty. Organ administracji publicznej dokonując takiej oceny, winien brać także pod uwagę lokalizację nieruchomości, na której inwestor ma zamiar zrealizować inwestycję, tj. czy ma ona zostać usytuowana w ścisłym centrum miasta, czy też na jego obrzeżach, a także jej gospodarcze i środowiskowe znaczenie dla kraju, miasta lub regionu.
Przykładem sprawy, w której występuje ww. problematyka, jest sprawa przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (przed reformą) z 24.3.2000 r., IV_SA_1940/99 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA)