Abstrakt

Brak czynności organu administracji publicznej w doktrynie prawa administracyjnego rozumiany jest albo, jako jego bezczynność, polegająca na niezałatwieniu sprawy administracyjnej w wyznaczonym przez prawo terminie albo, jako milczące przyzwolenie na określone zachowanie traktowane tak samo jak podjęcie pozytywnego rozstrzygnięcia. Bezczynność organu dotyczy niewykonywania obowiązków nałożonych przez ustawodawcę na administrację publiczną. Milczenie zaś odnosić się będzie do prawnie dopuszczalnego zachowania się stanowiącego realizację uprawnień bez przybierania zewnętrznej formy. Taki charakter ma zawarta w ustawie z 7.7.1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.; dalej PrBudU) instytucja zgłoszenia. Właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej otrzymując wniosek w sprawie zgłoszenia, na podstawie dokonanych ustaleń, ocenia, czy w danym przypadku zachodzi zgodność z prawem dokonanego zgłoszenia pod kątem ochrony interesu publicznego, skutkująca koniecznością wniesienia sprzeciwu przybierającego formę aktu administracyjnego albo też „milczeniem organu”, którego rezultatem jest brak działania w jednej z prawnych form działania administracji. Zgłoszenie jest więc słabszą formą reglamentacji administracyjnej, gdyż jego uwzględnienie nie następuje w drodze aktu administracyjnego, lecz poprzez milczącą aprobatę organu, która polega w istocie na niepodejmowaniu żadnych czynności.
Przedmiotem niniejszego opracowania jest próba udzielenia odpowiedzi na pytanie – jaki charakter prawny ma zachowanie organu administracji publicznej polegające na przyjęciu zgłoszenia, tj. czy jest ono aktem administracyjnym, czy czynnością materialno-techniczną. W literaturze oraz orzecznictwie zostały w tym zakresie sformułowane rozbieżne poglądy.