Abstrakt

1. Przepis art. 127 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jako lex specialis w stosunku do generalnej zasady wyrażonej w art. 7 § 2 tej ustawy, zapewnia możliwość stosowania grzywny w celu przymuszenia w egzekucji nakazu rozbiórki, pomimo iż nie jest to środek egzekucyjny bezpośrednio prowadzący do wykonania obowiązku, przy czym jako wiążącą zasadę należy traktować stosowanie takiego środka egzekucyjnego, który jest najmniej uciążliwy dla zobowiązanego. Rozstrzygnięcie w tym zakresie, a więc ustalenie, czy zastosować w danym przypadku, jako środek egzekucyjny grzywnę w celu przymuszenia, czy też wykonanie zastępcze, należy do organu, który powinien uwzględnić warunki konkretnej sprawy, a zwłaszcza okoliczności podnoszone przez zobowiązanego, ma tu bowiem odpowiednie zastosowanie art. 9 KPA.
2. Odrębny problem wiążący się z postępowaniem egzekucyjnym w administracji, dotyczy kwestii wstrzymania egzekucji administracyjnej przez wojewodę jako organ administracji rządowej w województwie, decyzją administracyjną, ze względu na szczególne okoliczności oraz na ściśle określony czas. Podstawę prawną w tym zakresie stanowi art. 27 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23.8.2011 r., II OSK 1262/10