Abstrakt

Stroną postępowania prowadzonego w przedmiocie zastosowania kary pieniężnej z tytułu przystąpienia do użytkowania bez legalnego zakończenia procesu budowlanego jest inwestor. To kwestia jego ukarania na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z 7.7.1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) jest przedmiotem sprawy. Brak jest natomiast jakichkolwiek podstaw do skutecznego twierdzenia, iż stroną postępowania w takiej sprawie powinien być także sąsiad inwestora (właściciel nieruchomości sąsiedniej). Okoliczność, iż jest on zainteresowany, aby inwestor doznał dolegliwości w postaci orzeczenia o karze z art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, przykładowo z tej przyczyny, że może mu ta okoliczność ułatwić uzyskanie zadośćuczynienia od inwestora np. na drodze przed sądem powszechnym, nie należy do sfery interesu prawnego (art. 28 KPA) chronionego prawem materialnym (np. art. 140 KC), lecz powinna być traktowana jako interes faktyczny, nieuprawniający do uczestnictwa w charakterze strony postępowania w sprawie przedmiotowej kary pieniężnej.
Skoro skarga do sądu administracyjnego została wywiedziona przez nieuprawniony podmiot w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), to jest sąsiada inwestora, powinna być oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Osoba niebędąca stroną (niemająca w sprawie interesu prawnego) nie może bowiem skutecznie dochodzić przed sądem I instancji wydania orzeczenia w przedmiocie bezczynności organu administracji publicznej w danej sprawie.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6.7.2011 r., II OSK 1375/10