Abstrakt

1. Ewidencja ludności służąca rejestrowaniu pobytu ma charakter wyłącznie porządkowy, co oznacza, że zameldowanie nie jest związane z rozstrzyganiem uprawnień do lokalu ani tym samym prawa do przebywania w nim. Jedynie stwierdzenie faktu przebywania w lokalu powinno być kryterium przesądzającym o zameldowaniu, natomiast podstawę do orzeczenia o wymeldowaniu stanowi ustalenie przez właściwy organ faktu opuszczenia lokalu.
2. Wymeldowanie, a więc usunięcie określonego podmiotu z ewidencji (rejestru) ludności pod określonym adresem, może nastąpić w formie czynności materialno-technicznej właściwego organu, gdy osoba zameldowana sama zgłasza, że nie będzie już przebywała pod danym adresem, względnie w odróżnieniu od zameldowania czy też dobrowolnego wymeldowania, stanowi rozstrzygnięcie właściwego organu dokonywane w drodze decyzji administracyjnej, gdy zostaną spełnione ustawowe przesłanki a więc osoba opuszczając lokal nie zgłasza tego faktu organowi w celu dokonania czynności wymeldowania (wykreślenia z ewidencji pod danym adresem).
3. Podmiotem mającym interes prawny w sprawie, której przedmiotem jest wymeldowanie, to jest stroną w rozumieniu art. 28 KPA, jest wyłącznie ta osoba, co do wymeldowania której z danego lokalu prowadzone jest postępowanie, i to niezależnie od tego, na jakim etapie załatwiania sprawy (postępowanie administracyjne w pierwszej lub drugiej instancji, postępowanie sądowo-administracyjne), z tym, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym ocena interesu prawnego danego podmiotu następuje przy zastosowaniu art. 50 § 1 PostępAdmSądU. Inne osoby zainteresowane wymeldowaniem (poza stroną), np. właściciel czy współwłaściciel lokalu, członek rodziny osoby, której wymeldowanie dotyczy itd. nie mogą być uznawane za strony w tym postępowaniu ze względu na brak interesu prawnego.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5.5.2011 r., II OSK 779/10