Abstrakt

„Doktryna prawa administracyjnego powszechnie przyjmuje zakaz sukcesji na płaszczyźnie prawa publicznego, a więc niedopuszczalność przeniesienia praw i obowiązków wynikających z aktu administracyjnego. Istotą aktu administracyjnego jest bowiem jednostronne określenie, przez kompetentny organ administracyjny, praw i obowiązków zindywidualizowanego adresata, w konkretnej sytuacji i na podstawie konkretnego stanu prawnego”. Od tej reguły istnieją jednak wyjątki, które znajdują umocowanie w wyraźnej normie prawnej powszechnie obowiązującej. Wyjątki te dotyczą m.in. aktów administracyjnych określanych jako „osobowo-rzeczowe”. Jednym z takich aktów jest pozwolenie na budowę, ponieważ określa pewne prawa (obowiązki) inwestora w stosunku do konkretnej nieruchomości, na której ma zostać wzniesiony obiekt budowlany. Dlatego jest przenoszalne. Podobne rozwiązania ustawodawca zastosował m.in. w art. 63 ust. 5 ustawy z 27.3.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 190 ust. 3 ustawy z 27.4.2001 r. – Prawo ochrony środowiska (teskt jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm), art. 38a ust. 4 ustawy z 29.12.1992 r. o radiofonii i telewizji (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531 ze zm.) i art. 13 ust. 2 ustawy z 6.9.2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.).