Abstrakt

1. Brak zgody współwłaściciela nieruchomości, na której inny z współwłaścicieli zrealizował obiekt budowlany w warunkach samowoli budowlanej w okresie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z 1974 r., na wydanie decyzji pozwalającej na użytkowanie obiektu (czyli legalizującej daną samowolę) nie może uzasadniać uwzględnienia żądania tego z współwłaścicieli, który sprzeciwia się istnieniu obiektu, gdyż nie wyraził zgody na jego budowę, wydania nakazu rozbiórki w miejsce decyzji pozwalającej na użytkowanie. Rozstrzygnięcie sporu powstałego pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości, w tym przypadku inwestorem i tym, który oponuje przeciwko legalizacji obiektu budowlanego, jako w istocie dotyczący zakresu korzystania ze wspólnej nieruchomości, należy do właściwości sądu powszechnego
2. Rozpoznanie sprawy samowoli budowlanej polegającej na budowie obiektu budowlanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę w okresie obowiązywania ustawy – Prawo budowlane z 1974 r. powinno nastąpić na podstawie przepisów tej ustawy, a więc nakaz rozbiórki – art. 37 Prawa budowlanego, zaś pozwolenie na użytkowanie (legalizacja) – art. 42 ust. 3 Prawa budowlanego z 1974 r.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31.5.2010 r., II OSK 924/09