Abstrakt
Wyrok TSUE z 17.11.2016 r., w sprawie Ruhrlandklinik1, wydany na tle przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z 19.11.2008 r. w sprawie pracy tymczasowej2, w znacznej mierze dotyczy interpretacji pojęcia pracownika. Wyrok ten wpisuje się w rozwijającą się od lat 60. XX w. linię orzeczniczą, w ramach której TSUE kształtuje autonomiczną, niezależną od funkcjonujących w poszczególnych państwach członkowskich UE definicję pracownika. W omawianej sprawie spór pomiędzy Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH (radą zakładową Ruhrlandklinik) a spółką Ruhrlandklinik gGmbH (kilinika szpitalna w Essen) wywiązał się na tle skierowania, członkini DRKSchwesternschaft Essen eV (wspólnoty sióstr niemieckiego Czerwonego Krzyża w Essen, Niemcy, zwanej dalej „wspólnotą”) do pracy w Ruhrlandklinik.
ZBIORCZE TEZY:
1) Zgodnie […] z utrwalonym orzecznictwem Trybunału cechą charakterystyczną stosunku pracy jest okoliczność, że dana osoba wykonuje przez pewien okres na rzecz innej osoby i pod jej kierownictwem świadczenia, w zamian za które otrzymuje wynagrodzenie, przy czym kwalifikacja prawna i forma tego stosunku, podobnie jak charakter więzi prawnej, która łączy te dwie osoby, nie są w tym względzie decydujące.
2) Ograniczenie pojęcia „pracownika” w rozumieniu dyrektywy 2008/104/WE do osób objętych tym pojęciem na mocy prawa krajowego, w szczególności do osób, które są związane umową o pracę z agencją pracy tymczasowej, mogłoby zagrozić realizacji tych celów, a tym samym naruszyć skuteczność tej dyrektywy poprzez nadmierne i nieuzasadnione zacieśnienie jej zakresu stosowania.
3) Z uwagi na wszystkie powyższe rozważania pojęcie „pracownika” w rozumieniu dyrektywy 2008/104/WE należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono każdą osobę, która świadczy pracę – to znaczy wykonuje przez pewien okres na rzecz innej osoby i pod jej kierownictwem świadczenia, w zamian za które otrzymuje wynagrodzenie – i która jest chroniona z tego tytułu w danym państwie członkowskim, i to bez względu na kwalifikację prawną jej stosunku pracy w prawie krajowym, charakter więzi prawnej, która łączy te dwie osoby, i formę tego stosunku. Do sądu odsyłającego należy sprawdzenie, czy przesłanki te zostały spełnione w niniejszym przypadku i czy K. należy tym samym zakwalifikować jako „pracownika” w rozumieniu tej dyrektywy.