Abstrakt

TEZA: Polski ustawodawca skorzystał z możliwości przewidzianej w art. 3 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy nr 69/335 dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału i wskazał dla potrzeb naliczenia podatku kapitałowego, że spółka komandytowa nie jest uznawana za spółkę kapitałową, definiując ją jako spółkę osobową, a tym samym wyłączył opodatkowanie tejże spółki z regulacji Dyrektywy nr 69/335. Status spółki komandytowej jako spółki kapitałowej, do której znajdują zastosowanie normy Dyrektywy 2008/7 (dawniej: 69/335), był dość konsekwentnie potwierdzany w orzecznictwie. W glosowanym wyroku NSA zajął jednak stanowisko odmienne od dominującej i niemal ukształtowanej linii orzeczniczej, odmawiając spółce komandytowej przymiotu spółki kapitałowej na gruncie dyrektywy. W artykule autorzy analizują dotychczas zajmowane w orzecznictwie stanowiska dotyczące statusu spółki komandytowej na gruncie Dyrektywy 2008/7 oraz podejmują polemikę z rozstrzygnięciem zawartym w glosowanym orzeczeniu.