Samodzielność konstrukcyjna bliźniaka w kontekście jego statusu prawnego jako domu jednorodzinnego

Nieruchomości | 6/2022
Moduł: nieruchomości
DOI: 10.32027/NIER.22.6.1
Tomasz Filipowicz, Alicja Plucińska-Filipowicz
Samodzielność konstrukcyjna bliźniaka w kontekście jego statusu prawnego jako domu jednorodzinnego

Niniejszy artykuł, jak zresztą w istocie wszystkie poprzednie opracowania w dodatku orzeczniczym do miesięcznika „Nieruchomości C.H. Beck” naszego autorstwa, powstał w związku z potrzebą głębszego przemyślenia niepokojącej praktyki zarówno organów administracji architektoniczno-budowlanej, jak też organów nadzoru budowalnego. Praktyka ta dotyczy traktowania budynków w zabudowie bliźniaczej wybudowanych w technologii niespełniającej obecnie wymagań technicznych dla samodzielnych budynków jednorodzinnych, których budowę rozpoczęto wiele lat temu, nie jako budynków mieszkaniowych jednorodzinnych, lecz jako niesamodzielnych części obiektu budowlanego (lokali/mieszkań). W innych przypadkach wadliwa interpretacja budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej jako pojedynczego budynku z dwoma mieszkaniami również stwarza poważne trudności w ocenie prawidłowości przyjętych rozwiązań architektonicznych w kontekście obowiązujących na danym terenie regulacji prawa miejscowego, w szczególności w kontekście oceny spełniania parametru intensywności zabudowy.