Reforma systemu planowania i zagospodarowania przestrzennego, cz. I

Nieruchomości | 5/2022
Moduł: nieruchomości
DOI: 10.32027/NIER.22.5.5
Tomasz Filipowicz, Joanna Filipowicz

Niniejszy artykuł poświęcony jest aktualnym pracom legislacyjnym, które zmierzają do przyjęcia istotnych zmian w ustawie z 27.3.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.; dalej PlanZagospU). Zakres tych zmian przez samych autorów, tj. Ministerstwo Rozwoju i Technologii, a w jego ramach działający Departament Planowania Przestrzennego wraz z zespołem roboczym składającym się przede wszystkim z architektów i urbanistów, traktowany jest nie jako jedna z kolejnych nowelizacji ww. ustawy, ale jako gruntowna reforma systemu planowania przestrzennego. W grudniu 2021 r. projekt nowelizacji został upubliczniony i skierowany do tzw. prekonsultacji, w ramach których możliwe było zgłaszanie uwag do projektowanych zmian prawa. Proces ten zakończył się w styczniu 2022 r. i obecnie trwają prace analityczne w zakresie zgłoszonych do projektu nowelizacji uwag.
Ze względu na faktycznie daleko idące propozycje zamian zawarte w projekcie nowelizacji PlanZagospU, autorzy niniejszego artykułu postanowili bardziej szczegółowo przyjrzeć się koncepcji wspomnianej szerokiej reformy systemu planowania przestrzennego, a to z kolei powoduje, że omawiana materia zostanie przedstawiona w kilku artykułach na łamach niniejszego miesięcznika, co pozwoli głębiej zastanowić się nad zasadnością tworzonych przez projektodawców rozwiązań prawnych.