Dopuszczalność stosowania „założeń specjalnych” przy wycenie nieruchomości w Polsce

Nieruchomości | 7/2020
Moduł: nieruchomości
DOI: 10.32027/NIER.20.7.8
Marcin Malmon

Uczestnicy polskiego rynku nieruchomości, zwłaszcza działający w segmencie dużych nieruchomości komercyjnych, spotykają się czasami z pojęciem tzw. założeń specjalnych przyjmowanych na potrzeby wyceny nieruchomości. Pojęcie to pojawia się najczęściej w wycenach wykonywanych na potrzeby instytucjonalnych uczestników rynku, jak fundusze nieruchomości, firmy ubezpieczeniowe czy banki. Mogą się one także pojawiać w wycenach wykonywanych na potrzeby sądów, czy postępowań mediacyjnych, gdzie niezbędne jest oszacowanie wartości nieruchomości przy przyjęciu konkretnego scenariusza lub stanu nieruchomości.
Sam pomysł wykorzystywania „założeń specjalnych” (z ang. special assumptions) ma swoje źródło w rozwiązaniach anglosaskich, a obecnie jest dozwolone przez regulacje Międzynarodowych Standardów Wyceny (dalej IVS), jak też Europejskich Standardów Wyceny (dalej EVS). W Polsce natomiast rozpowszechniony jest pogląd, że wykorzystywanie „założeń specjalnych” w operatach szacunkowych nie jest dopuszczalne. Czy jednak jest tak rzeczywiście?