Zameldowanie nie przesądza o miejscu zamieszkania

A A A

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 18.4.2011 r. uznał, iż miejsce zameldowania, będące kategorią prawa administracyjnego nie przesądza o miejscu zamieszkania. Może być jednak traktowane jako wskazówka dla oceny czy w danym przypadku zachodzą przesłanki określone w art. 25 KC, zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu (I SA/Łd 330/11).

 

Orzeczenie jest konsekwencją rozpoznania skargi Polki na decyzję organu podatkowego w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Kobieta od 2002 r. mieszka na stałe w Wielkiej Brytanii, tam też pracuje, rozlicza podatki, opłaca media oraz czynsz za wynajem pokoju. Aby zapewnić dzieciom możliwość zamieszkania w „pewnym” dla nich miejscu, w 2008 r. wykupiła w Polsce mieszkanie, z którego nie wymeldowała się. W 2009 r. urząd skarbowy nakazał kobiecie zapłatę podatku z tytułu zagranicznych dochodów. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej miejscem zamieszkania i zameldowania podatniczki jest lokal mieszkalny w Polsce. Organ podatkowy uznał, iż podatniczka wyjechała poza granice kraju tylko w celach zarobkowych, w Polsce natomiast stworzyła ognisko domowe i zastrzegła je do swojego trwałego użytkowania. Kobieta wniosła skargę do WSA. Skarżąca uzasadniła, iż posiada miejsce zamieszkania nie tylko w Polsce, ale również w Wielkiej Brytanii i z tym krajem ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze. Korzystając z rezydencji podatkowej, nie ma obowiązku rozliczania się w Polsce z tytułu uzyskiwanych dochodów.

 

Zdaniem sądu najważniejsze jest ustalenie stanu faktycznego miejsca zamieszkania. Sam fakt, że kobieta jest właścicielką mieszkania w Polsce, nie przesądza automatycznie o jej miejscu zamieszkania w kraju. W stanie faktycznym sprawy należało rozważyć również miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, dlatego zastosowanie będzie miała umowa z 16.12.1986 r. między Rządem Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodów i zysków majątkowych (Dz.U. Nr 7, poz. 20). Z umowy wynika, że oba państwa przyjęły zasadę rezydencji, zgodnie z którą opodatkowaniu podlegają wszelkie dochody danego podmiotu, który ma siedzibę na terytorium danego państwa, niezależnie od miejsca (źródła) ich powstania. Od dnia 1.1.2003 r. jedynym kryterium decydującym o powstaniu po stronie podatnika nieograniczonego obowiązku podatkowego jest miejsce zamieszkania. Jeżeli miejsce to będzie znajdować się na terytorium RP, to podatnik będzie obciążony nieograniczonym obowiązkiem podatkowym. Dopiero z dniem 1.1.2007 r. do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono definicję miejsca zamieszkania, określając jakie przesłanki powodują uznanie, że dana osoba ma miejsce zamieszkania w Polsce. Do dnia nowelizacji, stosowano definicję z art. 25 KC. W świetle przepisu, na miejsce zamieszkania składa się zarówno element faktycznego przebywania, jak też zamiar stałego pobytu w danym miejscu. Za wystarczające uznaje się więc, gdy zamiar taki wynika z zachowania danej osoby, polegającego na skupieniu swojej aktywności życiowej w określonej miejscowości. Mając powyższe na względzie WSA uchylił decyzję organu podatkowego.

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Zameldowanie nie przesądza o miejscu zamieszkania
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny