Odległość placu zabaw od budynków mieszkalnych

A A A

Na wokandę WSA w Łodzi wpłynął spór dotyczący placu zabaw. Stronami w sprawie była wspólnota mieszkaniowa i organy nadzoru budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę placu zabaw ze względu na jego lokalizację – znajdował się on bowiem zbyt blisko budynków mieszkalnych. Decyzję tę podtrzymał również Wojewódzki INB. Wspólnota mieszkaniowa nie zgadzała się z takim werdyktem i zarzucała organom nadzoru złą wolę w załatwieniu sprawy. Argumentowała przy tym, że rozbiórka placu zabaw sprawi, że dzieci mieszkający na terenie osiedla zostaną tym samym pozbawione miejsca, w którym mogły by się bawić i wypoczywać. Sprawę musiał zatem rozstrzygnąć sąd.

WSA w Łodzi w nieprawomocnym wyroku z 11.3.2014 r. (II SA/ Łd1168/13) stanął po stronie organów nadzoru budowlanego. Organ orzekł, że co prawda plac zabaw jest zaliczany do obiektów małej architektury i jako taki nie wymaga wydania pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia zamiaru jego budowy staroście (lub prezydentowi miasta na prawach powiatu), ale jednak nie można go wybudować nie stosując się do żadnych zasad. Sąd wskazał, że przy realizacji takiego obiektu należy trzymać się wytycznych umieszczonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12.4.2012 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690). Organ wskazał w szczególności na dwa przepisy zawarte w ww. regulacji, tj. na § 19 i 40.

W omawianej sprawie kluczowe znaczenie odegrały § 19 ust. 1 oraz § 40 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia. W myśl zawartej w nich regulacji odległość placów zabaw od linii rozgraniczających ulicę, od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od miejsc gromadzenia odpadów, a także od parkingów (mających pomieścić od 5 do 60 samochodów) powinna wynosić co najmniej 10 m. W omawianym przypadku dystans ten wynosił 7,62 m od jednego budynku, 8,42 m od drugiego oraz zaledwie 1,62 m od miejsc postojowych przeznaczonych dla aut. W związku z powyższym fakt, że przedmiotowy plac zabaw został wybudowany niezgodnie z wytycznymi rozporządzenia, był niezaprzeczalny. Ponadto WSA uznał, że w omawianym przypadku nie ma możliwości przearanżowania obiektu tak, by zaczął on spełniać ww. wymogi.

Zdaniem sądu omawiana sytuacja mogła zostać uznana za „istotne odstąpienie” w rozumieniu art. 50 ust. 1 pkt 4 PrBudU. Organ wyjaśnił, że co prawda w obecnym ustawodawstwie nie ma definicji powyższego pojęcia, jednak w wielu aktach prawnych można znaleźć bezpośrednie odwołanie do niego. Jest ono m.in. w art. 36a ust. 5 PrBudU, na podstawie którego można wnioskować, że do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu dochodzi, gdy zmieniane jest m.in. zagospodarowanie działki lub terenu czy charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, tj. kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości, liczby kondygnacji. W konsekwencji powyższych rozważań WSA orzekł, że sporny placu zabaw powinien zostać rozebrany.

Źródło: Rzeczpospolita

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Odległość placu zabaw od budynków mieszkalnych
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny