Jaki rodzaj decyzji dla ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej

A A A

W dniu 11.1.2010 r. w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie odbyła się rozprawa z udziałem siedmiu sędziów (sygn. I OPS 3/09). Ich zadaniem było rozstrzygnąć, czy w określonym art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami 3-letnim terminie do ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej ma zostać wydana decyzja pierwszo instancyjna, czy też decyzja ostateczna. Wskazany termin ma kluczowe znaczenie, gdyż po jego upływie nie można naliczać ww. daniny od wzrostu wartości działek spowodowanej podziałem nieruchomości.

 

Dotychczasowe orzecznictwo sądów nie zdołało wypracować jednej, spójnej linii orzeczniczej w przedmiotowej kwestii. Część sędziów uważała, iż wystarczającym jest dotrzymanie 3-letniego terminu, aby wydać decyzję w I instancji, co skutkowało zachowaniem ustawowego terminu do naliczenia opłaty. Jednakże równie często sądy orzekały, iż wskazana danina winna zostać naliczona, w ciągu 3 lat od podziału nieruchomości decyzją ostateczną tzn. taką, od której nie przysługuje prawnie dopuszczany środek zaskarżenia.

 

W przedmiotowej sprawie, biorąca udział Prokuratura Krajowa dążyła do uznania, iż w zakreślonym ustawą 3-letnim terminie wystarczającym jest wydanie decyzji w I instancji. Na poparcie swej argumentacji przywołała treść orzeczenia wydanego w sprawie prowadzonej pod sygnaturą I OPS 4/09 z 27.7.2009 r., z którego wynikało, iż 3-letni termin na ustalenie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, będący wynikiem rozbudowania urządzeń infrastruktury wiąże się z decyzją pierwszoinstancyjnej.

 

NSA doszedł od przekonania, że ww. opłata winna zostać ustalona w decyzji ostatecznej. Sędzia uzasadniając orzeczenie wskazał, iż nie ma jakiejkolwiek przesłanki ku temu, aby koniecznym było oczekiwanie do ostatniego momentu, a decyzja pierwszo instancyjna nie jest wystarczającą. W ocenie NSA przywołane przez Prokuraturę Krajową orzeczenie nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania, gdyż jak wskazano w uzasadnieniu, „właściciel nieruchomości ma obowiązek partycypowania w rozbudowie infrastruktury, opłata adiacencka z tytułu podziału nieruchomości dokonywana jest na wniosek i koszt właściciela, bez udziału środków publicznych i jest rodzajem daniny, która winna być ustalana w decyzji ostatecznej”.

 

Źródło: „Rzeczpospolita”

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Jaki rodzaj decyzji dla ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny