Dystrybutory paliwa a podatek od nieruchomości

A A A

Do sporu w sprawie wydanej interpretacji podatkowej doszło pomiędzy skarbówką a jedną ze spółek będącą właścicielem stacji paliw zlokalizowanych na terenie całej Polski.


Firma zajmuje się dystrybucją i sprzedażą paliw płynnych i gazu ziemnego. Dostarczanie paliwa oraz gazu do pojazdów klientów stacji odbywa się przy użyciu dystrybutorów. Dystrybutory (zarówno paliw jak i gazu) są posadowione na betonowych wysepkach i służą do pompowania paliw. Paliwo (gaz) dostarczane przez dystrybutory do pojazdów jest pobierane i odmierzane ze stalowych, podziemnych zbiorników, które magazynują paliwo (gaz) potrzebny dystrybutorom. Od strony technicznej dystrybutory paliw i gazu składają się z obudowy, ekranu informującego o ilości pobranego paliwa, komputera pokładowego, podzespołów mechanicznych (takich jak: pompy, zawory) oraz wężów nalewczych. W związku z tym spółka zwróciła się do fiskusa z pytaniem – czy owe dystrybutory paliw i gazu podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle na podstawie przepisów art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z 12.1.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1170, dalej: PodLokU) w zw. z art. 3 pkt 1, art. 3 pkt 3 ustawy z 7.7.1994 r. – Prawo budowlane, (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 1333, dalej: PrBud) oraz art. 3 pkt 9 PrBud?

Zdaniem przedstawicieli firmy, dystrybutory paliw i gazu stanowią urządzenia techniczne i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle na podstawie ww. przepisów, a przedmiotem opodatkowania będą jedynie części budowlane lub fundamenty ww. dystrybutorów. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 3 PodLokU opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednocześnie w myśl art. 1a ust. 1 pkt 2 PodLokU budowlą jest obiekt budowlany w rozumieniu przepisów PrBud niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów PrBud związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Fiskus był jednak innego zdania. Organ zaznaczył, że po nowelizacji PrBud, jaka weszła w życie w 2015 r., pojęcie „obiekt budowlany” zyskało nowe znaczenie. Definiuje ono obiekt budowlany jako „budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych”. Ustawodawca nie wprowadził jednak zmian do samej definicji budowli zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 2 PodLokU – nadal definiując termin „budowla” odsyła on do pojęcia obiektu budowlanego w rozumieniu przepisów PrBud.

Spór trafił na wokandę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Ten w wyroku z 3.11.2021 r. (I SA/Bk 414/21) stanął po stronie skarbówki. Po przeanalizowaniu okoliczności sprawy sąd mając w szczególności na względzie przeznaczenie i cel funkcjonowania stacji paliw, uznał za słuszne stanowisko fiskusa – że urządzenia techniczne dystrybutorów paliw i gazu stanowią urządzenia budowlane, czyli urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym – stacją paliw, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Sąd zaznaczył, że zawierający definicję urządzenia budowlanego art. 3 pkt 9 PrBud nie wprowadza nakazu trwałego związania z gruntem lub wytworzenia urządzenia w wyniku prac budowlanych.

Skład orzekający po przeanalizowaniu treści obowiązujących przepisów i wynikających z nich definicji pojęć pojawiających się w sprawie (m.in. „budynek”, „obiekt budowlany”) uznał, że ustawodawca, wskazując na różne rodzaje obiektów budowlanych, przyjął zasadę rozłączności. Oznacza to, że każdy rodzaj obiektu budowlanego może być zaliczony tylko do jednej z kategorii – budynków, budowli albo obiektów małej architektury. Jednocześnie WSA w Białymstoku podkreślił, iż definicja budowli ma postać zakresowej niepełnej, zawarte w art. 3 pkt 3 PrBud wyliczenie jest bowiem przykładowe.

W omawianej sprawie sąd powołał się na orzecznictwo TK (P 33/09), zgodnie z którym o ile w prawie budowlanym dopuszczalne jest przyjęcie, że definicja budowli zawiera niepełny ich katalog, o tyle w sytuacji, gdy definicja ta ma mieć zastosowanie w prawie podatkowym, taka wykładnia jest niedopuszczalna.

Dodatkowo sąd odniósł się do kwestii pojęcia „całości techniczno-użytkowej”, jakiego ustawodawca używał w przepisie art. 3 pkt 1 lit. b PrBud przed wspomnianą nowelizacją. Oznaczało ono, że dla uznania budowli oraz urządzeń technicznych za jeden obiekt budowlany wymagane było zaistnienie związku o dwojakim charakterze, tj. techniczno-użytkowym. W kwestii konieczności łącznego wystąpienia związku technicznego oraz użytkowego dla uznania obiektu za budowlany sąd przytoczył dodatkowo orzecznictwo NSA (II FSK 1397/10), gdzie uznano, że sam związek użytkowy jest niewystarczający do uznania, iż w danym przypadku wszystkie połączone elementy niezależnie od ich rodzaju tworzą budowlę. Podobnie sam związek techniczny nie jest wystarczający do stwierdzenia, że dany przedmiot jest obiektem budowlanym.

Ostatecznie, biorąc pod uwagę definicję budowli zawartą w przepisach prawa podatkowego tj. art. 1a ust. 1 pkt 2 PodLokU, dystrybutory paliw i gazu podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle.

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Dystrybutory paliwa a podatek od nieruchomości
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny