Czy przydrożna kapliczka może pokrzyżować plany wójta?

A A A

Do sądowego sporu związanego z lokalizacją przydrożnej kapliczki doszło między mieszkańcami i władzami jednej z gmin. Na jej terenie miało dojść do szeregu inwestycji związanych m.in. z budową placu zabaw, boiska sportowego, a także przebudowy hydroforni na wiejską świetlicę. W związku z powyższym wójt wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jednak od tej odwołało się część mieszkańców, do których należały nieruchomości sąsiadujące z terenem planowanych przedsięwzięć. Wytoczyli oni przeciwko władzom gminy prawdziwy oręż zarzucając im naruszenie szeregu przepisów prawnych, wśród których znalazły się: art. 108 § 1 KPA (co do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności), przepisy rozporządzenia MI w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (co do braku informacji o szczegółowym usytuowaniu planowanej inwestycji względem nieruchomości sąsiedniej, spowodowanie inwestycją uciążliwości dla nieruchomości sąsiedniej w postaci nadmiernych hałasów oraz niszczenia mienia i obniżenie komfortu życia i wypoczynku), a także zapisy Kanonu 1210 Kodeksu Prawa Kanonicznego (ponieważ zdaniem mieszkańców miało dojść do pogwałcenia miejsca kultu religijnego – w miejscu planowanych inwestycji istniała powiem przydrożna kapliczka).

Stawiane zarzuty rozpoznało Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Po rozważeniu zasadności wniesionej skargi, tylko częściowo przyznało ono rację mieszkańcom. Na skutek decyzji organu uchylono natychmiastową wykonalność decyzji wójta, jednak pozostałe zarzuty nie zostały uznane za sensowne, w związku z czym wcześniejsze ustalenia wójta pozostały w mocy.

Takie rozwiązanie nie usatysfakcjonowało mieszkańców gminy, którzy skierowali sprawę do sądu. WSA w Białymstoku musiał zatem rozważyć, czy ich argumenty odnoszące się do uciążliwości planowanych inwestycji dla sąsiednich nieruchomości były zasadne. W wyroku z 2.6.2016 r. (II SA/Bk 112/16) organ ten stanął jednak po stronie samorządu. Sąd nie znalazł podstaw do wydania odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Argumentując swoje stanowisko WSA wskazał na przepisy odrębne, o jakich mowa w art. 56 ZagospPrzestrzU. W opinii sądu nie są to regulacje oderwane w zupełności od zasad, według których kreuje się zagospodarowanie danego terenu. Właśnie dlatego powołanie się przez skarżących na kanony Kodeksu Prawa Kanonicznego było chybione, zwłaszcza, że akt ten nie odnosi się w żaden sposób do norm według których rozpatrywane są spory w postępowaniu administracyjnym. Ponadto organ zwrócił uwagę, że w zaistniałej sytuacji nie dochodzi także do sprzeczności decyzji wójta z ustawą o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej. W myśl zapisów tego aktu prawnego nie istnieje żaden obowiązek uzyskiwania aprobaty duchownych na lokalizację inwestycji celu publicznego nawet jeśli w jej pobliżu znajduje się obiekt kultu religijnego. Co więcej, to właśnie budowa inwestycji sakralnych podlega regulacjom związanym z planowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym, a także z prawem budowlanym.

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Czy przydrożna kapliczka może pokrzyżować plany wójta?
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny