Stwierdzenie wykonalności wyroku zagranicznego sądu polubownego

Postanowienie SN z 17.7.2007 r., III CZP 55/07

Monitor Prawniczy | 16/2008
Moduł: postępowanie cywilne

W postępowaniu o stwierdzenie wykonalności wyroku zagranicznego sądu arbitrażowego legitymację procesową bierną ma podmiot, przeciwko któremu – zgodnie z prawem państwa pochodzenia wyroku – wnioskodawca może się powołać na ten wyrok w celu jego wykonania.

Postanowienie SN z 17.7.2007 r., III CZP 55/07

Z uzasadnienia:

Rozpoznając zażalenie na postanowienie Sądu Okrę­gowego z 10.11.2006 r. o nadaniu klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Arbitrażowego w Kopenhadze z 8.3.2006 r., Sąd Apelacyjny powziął poważną wątpliwość odzwiercied­loną w treści zagadnienia prawnego, przedstawionego SN do rozstrzygnięcia: „Czy dopuszczalne jest stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą poprzez nadanie temu wyrokowi klauzuli wykonalności w trybie art. 1214 § 2 KPC w sytuacji, gdy w wyroku tym jako dłużnik wskazana została wyłącznie państwowa jednostka budżetowa, z której działalnością wiąże się stwierdzone w tym wyroku roszczenie, a nie został wskazany Skarb Państwa i jego właściwa jednostka organizacyjna?”.

Wątpliwość powstała dlatego, że w postępowaniu arbitrażowym przeciwko duńskiej spółce W. Phil and Son A.S. stanął – jako pozwany – Urząd Morski w S., który w ciągu tego postępowania nie kwestionował swej legitymacji, natomiast wniosek o stwierdzenie wykonalności przez nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu arbitrażowego został skierowany przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Urzędu Morskiego w S. Sąd I instancji, uwzględniając ten wniosek, uznał, że oznaczenie strony pozwanej jako „Urząd Morski w S.”, najpierw w umowie, a następnie w orzeczeniu sądu arbitrażowego, było wynikiem błędu, w rzeczywistości bowiem stroną był Skarb Państwa, a Urząd Morski pełnił jedynie rolę stationis fisci. Według oceny Sądu Apelacyjnego, sprawa budzi jednak poważne wątpliwości, które wymagają rozstrzygnięcia przez SN na podstawie art. 390 § 1 KPC.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kwestia legitymacji procesowej w postępowaniu o stwierdzenie wykonalności orzeczenia zagranicznego sądu arbitrażowego, w którym mają zastosowanie przepisy Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych z 10.6.1958 r. (Dz.U. z 1962 r. Nr 9, poz. 41; dalej jako: Konwencja), nie była dotychczas podejmowana w judykaturze ani szerzej omawiana w piśmiennictwie, analizowano ją natomiast w odniesieniu do spraw o wykonanie orzeczeń zagranicznych sądów państwowych. Na tle różnych unormowań – np. [...]