Narażenie osoby nieuleczalnie chorej na niebezpieczeństwo utraty życia

- glosa

Monitor Prawniczy | 6/2020
Moduł: prawo karne
DOI: 10.32027/MOP.20.6.6
Michał Gałęski
Narażenie osoby nieuleczalnie chorej na niebezpieczeństwo utraty życia

Dla przyjęcia odpowiedzialności karnej lekarza za błąd diagnostyczny prowadzący do narażenia, o którym mowa w art. 160 § 2 i 3 KK, niezbędne jest nie tylko powstanie zmiany w świecie zewnętrznym, tj. w realiach niniejszej sprawy stwierdzenie wystąpienia błędu diagnostycznego, ale istnienie związku przyczynowo-skutkowego, między owym błędem a stanem narażenia, a wreszcie przypisywalność odnoszona do konkretnej osoby, w tym też będące przedmiotem zarzutów kasacji ustalenia na kim spoczywał w niniejszej sprawie obowiązek opieki nad pacjentem. Przy typie nieumyślnym z art. 160 KK obiektywne przypisanie sprawcy skutku jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy zostanie dowiedzione, że pożądane działania alternatywne, polegające na wykonaniu ciążącego na lekarzu obowiązku, zapobiegłyby realnemu i znaczącemu stopniowi tego narażenia.

Postanowienie SN z 5.6.2019 r., III KK 212/18, Legalis




Abstract:

Narażenie osoby nieuleczalnie chorej na niebezpieczeństwo utraty życia

Przedmiotem opracowania jest postanowienie SN z 5.6.2019 r., III KK 212/18. Autor krytycznie odnosi się do poglądów SN w przedmiocie obiektywnego przypisania skutku przy zaniechaniu stanowiącym błąd medyczny. Przedstawione uwagi krytyczne odnoszą się do samego założenia o przyczynowości zaniechania, jak i zastosowania przez SN normatywnych kryteriów przypisania skutku w kontekście badanego stanu faktycznego. W kontekście omawianego orzeczenia wskazano istotne aspekty kwalifikacji prawnej czynu stanowiącego błąd medyczny. Słowa kluczowe: zaniechanie, obiektywne przypisanie skutku, związek przyczynowy, błąd medyczny

Exposure of a terminally ill person to danger of loss of life

The paper discusses the Supreme Court decision of 5 June 2019 (III KK 212/18). The author presents a critical analysis of the Supreme Court’s legal views as regards objective imputation of result in the context of medical malpractice (medical error). He criticizes both the assumption of the causality of malpractice as well as the application of normative imputation criteria in the aforementioned case. In the context of the case, fundamental problems of criminal law qualification of medical error have been presented. Keywords: malpractice, objective imputation, causality, medical error