Kilka uwag na temat zastosowania art. 520 KPC

Monitor Prawniczy | 11/2022
Moduł: postępowanie cywilne
DOI: 10.32027/MOP.22.11.1
Krzysztof Drozdowicz
Kilka uwag na temat zastosowania art. 520 KPC

Artykuł poświęcony jest zastosowaniu art. 520 KPC będącego podstawą orzekania o kosztach postępowania nieprocesowego. W publikacji zaprezentowano poglądy doktryny i judykatury dotyczące problematyki kosztów postępowania nieprocesowego, a także problemy interpretacyjne wynikające z zakresu niektórych przepisów oraz pojęć w nich zawartych. Zaproponowano postulaty de lege ferenda mające na celu ułatwienie wykładni przepisów o kosztach postępowania nieprocesowego.



Abstract:

Kilka uwag na temat zastosowania art. 520 KPC

Artykuł poświęcony jest zastosowaniu art. 520 KPC. Przepis ten stanowi autonomiczną podstawę orzekania o kosztach postępowania nieprocesowego. W postępowaniu nieprocesowym regułą jest ponoszenie przez każdego uczestnika postępowania kosztów związanych ze swym udziałem (art. 520 § 1 KPC), w przeciwieństwie do postępowania procesowego, w którym, co do zasady, strona przegrywająca ma obowiązek zwrotu kosztów przeciwnikowi na jego żądanie. Od reguły tej ustawodawca przewidział wyjątki związane z różnym stopniem zainteresowania, sprzecznością interesów oraz niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem uczestnika postępowania (art. 520 § 2 i 3 KPC). Nie jest również wykluczone odpowiednie zastosowanie art. 102 KPC. W artykule zaprezentowano poglądy doktryny i judykatury dotyczące problematyki kosztów postępowania nieprocesowego, a także problemy interpretacyjne wynikające z zakresu niektórych przepisów oraz pojęć w nich zawartych. We wnioskach zaproponowano postulaty de lege ferenda mające na celu ułatwienie wykładni przepisów o kosztach postępowania nieprocesowego. Słowa kluczowe: postępowanie nieprocesowe, koszty, sąd, postanowienie

Several comments about the application of Art. 520 of the Code of Civil Procedure

The article concerns the application of Art. 520 of the Code of Civil Procedure. This provision constitutes an autonomous basis for adjudicating on the costs of non-contentious proceedings. In non-litigious proceedings, the rule is that each party incurs the costs of their participation (Art. 520 § 1 of the Code), as opposed to litigation in which, as a rule, the losing party is obliged to reimburse the opponent at their request., The legislator provided for certain exceptions from this rule related to a varying degree of interest, conflict of interests, as well as a dishonest or ostensibly inappropriate conduct of a party to the proceedings (Art.520 § 2 and 3 of the Code). The appropriate application of Art. 102 of the Code is not excluded either. The article presents the views of the doctrine and judicature on the issue of the costs of non-litigious proceedings as well as interpretational problems arising from the scope of certain provisions and the concepts contained therein. In the conclusion, de lege ferenda postulates have been proposed to facilitate interpretation of the provisions on the costs of non-litigious proceedings. Key words: non-litigious proceedings, costs, court, court order