Zwolnienie policjanta ze służby mimo uniewinnienia w postępowaniu o wykroczenie

A A A

Zwolnienie policjanta ze służby nie jest uzależnione od wyniku postępowania karnego, czy wykroczeniowego, wystarczy utrata zaufania do funkcjonariusza na skutek niepodporządkowania się przez niego poleceniu służbowemu – wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Stan faktyczny

Policjant K.P. stawił się w pracy na dyżur 26.12.2016 r. Po przeprowadzeniu badania alkomatem okazało się, że jest pod wpływem alkoholu. Gdy dyżurny poinformował K.P., że w tej sytuacji zmuszony jest wdrożyć odpowiednią procedurę oraz powiadomić Komendanta Komisariatu, ten oddalił się pozostawiając na parkingu samochód, którym przyjechał do pracy. Dyżurny nie zdołał go zatrzymać, również skierowanie dodatkowych patroli do znalezienia K.P. oraz wielokrotne próby skontaktowania się z nim przez 3 kolejne dni nie doprowadziły do jego zatrzymania. Następnego dnia siostra K.P. dostarczyła zwolnienie lekarskie obejmujące dzień zdarzenia oraz poprzedni dzień.

W tych okolicznościach Komendant Wojewódzki Policji w K. rozkazem personalnym zwolnił K.P. ze służby w Policji i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 KPA. Policjant złożył odwołanie wnosząc o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy odpowiedzialności za wykroczenia z art. 87 § 1 i art. 70 § 2 KW, czyli wykroczenia polegające na prowadzeniu auta oraz podjęciu czynności służbowych w stanie po użyciu alkoholu.

Komendant Główny Policji orzekł o utrzymaniu zaskarżonego rozkazu personalnego w mocy podkreślając, że nie ma obowiązku weryfikowania zarzutów przedstawionych policjantowi w toku postępowania w sprawie o wykroczenie, czy wykazania winy funkcjonariusza. Sam fakt stawienia się K.P. do służby pod wpływem alkoholu, samowolne opuszczenie Komisariatu uniemożliwiające precyzyjne ustalenie stężenia alkoholu w jego organizmie, jak również podejrzenie prowadzenia auta po użyciu alkoholu, zdaniem organu stanowią podstawę do stwierdzenia, że K.P. na skutek swojego zachowania utracił przymiot nieskazitelności charakteru i nie powinien dalej pełnić służby w Policji. Komendant Główny Policji stwierdził, że opisane zachowanie K.P. stanowi wyraz skrajnej nieodpowiedzialności, a także świadczy o całkowitym lekceważeniu obowiązujących norm prawnych oraz społecznych, wpływa na wiarygodność Policji i działa demoralizująco na innych funkcjonariuszy.

Orzeczenie WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.P. podkreślając, że brak świadectwa legalizacji alkomatu użytego do badania skarżącego i zwolnienie skarżącego z tego powodu z odpowiedzialności za popełnienie wykroczenia, nie może mieć w sprawie decydującego znaczenia w kontekście przesłanek określonych w art. 41 § 2 pkt 5 ustawy z 6.4.1990 r. o Policji (t. jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 360 ze zm.; dalej jako: PolicjaU). Na mocy wskazanej regulacji, policjanta można zwolnić ze służby gdy wymaga tego ważny interes służby. Wszyscy funkcjonariusze stawiający się do służby na Komisariacie w B. 26.12.2016 r. zostali poddani badaniom na obecność alkoholu. Istotna jest postawa jedynego funkcjonariusza z dodatnim wynikiem K.P. – policjanta z 9-letnim stażem, który nie podporządkował się procedurom sprawdzającym, uniemożliwił weryfikację badania, a następnie tłumaczył, że odczyt mógł też zostać zafałszowany przez użycie przez niego płynu do płukania ust, wody kolońskiej lub preparatu żołądkowego. W ocenie Sądu K.P. oddalając się z Komisariatu świadomie podjął decyzję o uniknięciu ewentualnej odpowiedzialności za swoje czyny. Taka postawa sprzeniewierza się wartościom określonym w rocie ślubowania i zasługuje na napiętnowanie w formacji powołanej do sprawowania bezpieczeństwa i ochrony porządku publicznego. Oceny tej nie zmienia fakt późniejszego dostarczenia zwolnienia lekarskiego wystawionego z mocą wsteczną i deklaracja podjęcia leczenia szpitalnego, stanowi to jedynie element przyjętej linii obrony.

W uzasadnieniu wyroku podkreślono, że dotychczasowy przebieg służby skarżącego w Policji nie może zniwelować zachowania sprzecznego z porządkiem prawnym. Policjantów obowiązują szczególnie rygorystyczne wymagania w zakresie przestrzegania prawa i zasad etycznych, zaś negatywny wydźwięk tej sprawy podważa interes służby i godzi w dobre imię Policji. Sprawne działanie tej formacji opiera się na zaufaniu społecznym, podbudowanym szczególnymi wymogami, jakim musi sprostać każdy funkcjonariusz Policji. Są nimi w szczególności: niekaralność, nieposzlakowana opinia, zdyscyplinowanie, praworządność, gotowość do przestrzegania ustanowionych standardów etycznych oraz dbałość o honor, godność i dobre imię Policji. Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia opinii organizacji zakładowej związku zawodowego policjantów o przedwczesności zwolnienia ze służby stwierdzono, że opinia taka nie jest wiążąca dla organu.

Stanowisko NSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K.P. wyjaśniając, że szczególna rola Policji i zhierarchizowana struktura wymaga od funkcjonariuszy szczególnej dyscypliny, a także bezwzględnego przestrzegania prawa oraz innych norm i zasad obowiązujących w życiu społecznym, zwłaszcza, że wiele przyznanych tej formacji prerogatyw łączy się z ingerowaniem w sferę wolności i praw obywatelskich. Postawa K.P. w odniesieniu do opisanych zdarzeń odbiera mu rękojmię niezbędną do wykonywania obowiązków funkcjonariusza Policji, ponieważ trudno sobie wyobrazić, aby osoba nierespektująca norm prawnych i etycznych, mogła skutecznie pilnować przestrzegania przepisów prawa przez inne osoby.


W uzasadnieniu wyroku zaznaczono, że możliwość zwolnienia funkcjonariusza ze służby nie jest uzależniona od zakończenia i wyniku podstępowania karnego czy o wykroczenie, bowiem to nie fakt popełnienia czynu karalnego czy wykroczenia decyduje o wydaniu rozkazu personalnego, a ważny interes służby, tożsamy z interesem społecznym, polegającym na konieczności niezwłocznego zapewnienia ciągłości wykonywania zadań Policji, a także ochrony honoru, godności i dobrego imienia służby. Decydujące znaczenie dla utraty zaufania wobec policjanta, w kontekście wskazanych wydarzeń, ma fakt oddalenia się przez niego wbrew poleceniu i samo podejrzenie, że doszło do popełnienia wykroczenia i naruszenia zasad etyki.

Wyrok NSA z 4.8.2020 r., I OSK 4043/18 

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Zwolnienie policjanta ze służby mimo uniewinnienia w postępowaniu o wykroczenie
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny