Znaki towarowe

A A A
Wyrok ETS
Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że samo występowanie podobieństw fonetycznych między znakami towarowymi nie wystarcza, by przesądzić o prawdopodobieństwie wprowadzenia konsumenta w błąd. Właściwy krąg odbiorców, nabywając towary, zwykle zwraca uwagę na wizualną stronę oznaczonego nimi znaku towarowego. Należy przeanalizować całościowe wrażenie wywoływane przez oznaczenia pod kątem ich ewentualnego podobieństwa koncepcyjnego, wizualnego i fonetycznego. Można zgodnie z prawem orzec o niewystępowaniu takiego prawdopodobieństwa wobec braku podobieństwa koncepcyjnego i wizualnego.

 

Dnia 13.9.2007 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie Ponte Finanziaria przeciwko OHIM oraz F.M.G. Textiles (C 234/06 P). Il Ponte Finanziaria SpA domagała się uchylenia wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich, w którym oddalona została jej skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Harmonizacji (OHIM), dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między nią a Marine Enterprise ProjectsSocietà Unipersonale di Alberto Fiorenzi Srl.

 

We wrześniu 1998 r. spółka Marine Enterprise Projects wystąpiła o rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego graficznego znaku towarowego BAINBRIDGE. Towary objęte tym zgłoszeniem należały do grup: „skóra i imitacje skóry, skóry zwierzęce; kufry i walizki; parasole zwykłe i przeciwsłoneczne, laski; bicze i wyroby rymarskie” oraz „odzież, obuwie, nakrycia głowy”. Prawie rok później spółka Il Ponte Finanziaria SpA wniosła sprzeciw wobec rejestracji, wskazując na istnienie wcześniejszych znaków towarowych, zarejestrowanych we Włoszech dla tych klas towarów, z których wszystkie zawierały element wspólny w postaci składnika słownego „bridge” (rodzina znaków).

 

Artykuł 8 ust. 1 rozp. Rady (WE) Nr 40/94 z 20.12.1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.Urz. L Nr 11 z 14.1.1994 r., s. 1–36) stanowi, że wyniku sprzeciwu właściciela wcześniejszego znaku towarowego, zgłoszonego znaku towarowego nie rejestruje się, „jeżeli: z powodu identyczności lub podobieństwa do wcześniejszego znaku towarowego, identyczności lub podobieństwa towarów lub usług istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd odbiorców na terytorium, na którym wcześniejszy znak towarowy jest chroniony”.

 

Jak podkreślił Trybunał, porównanie zgłoszonego znaku towarowego z wcześniejszym znakiem towarowym zawierającym element słowny „The Bridge Wayfarer” oraz wcześniejszym słownym znakiem towarowym OVER THE BRIDGE wskazuje na niewielkie podobieństwo fonetyczne. Podobieństwo istnieje do wcześniejszych słownych znaków towarowych THE BRIDGE i FOOTBRIDGE oraz wcześniejszych znaków trójwymiarowych zawierających element słowny „the bridge”. Podobieństwo to zmniejsza zarówno obecność przedimka „the” i przedrostka „foot” w znakach wcześniejszych, jak i przedrostka „bain” w znaku zgłoszonym.

 

Istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd powinno zostać stwierdzone w ramach oceny całościowej, obejmującej koncepcyjne, wizualne i brzmieniowe podobieństwa rozpatrywanych oznaczeń. Taka ocena powinna być oparta na całościowym wrażeniu wywieranym przez te znaki, przy szczególnym uwzględnieniu ich elementów odróżniających i dominujących. Występujące między dwoma oznaczeniami różnice koncepcyjne i wizualne mogą więc stanowić przeciwwagę dla istniejących między nimi podobieństw brzmieniowych, o ile przynajmniej jedno z tych oznaczeń posiada dla właściwego kręgu odbiorców jasne i określone znaczenie, tak że odbiorcy ci mogą je odczytać w sposób natychmiastowy.

 

Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd inaczej ocenia się w przypadku „rodziny” lub „serii” znaków towarowych. Takie prawdopodobieństwo wynika z faktu, że konsument może błędnie ocenić pochodzenie/źródło towarów lub usług i niesłusznie założyć, że znak ten stanowi część rodziny czy serii znaków. Powołanie na istnienie rodziny znaków wymaga, by znaki składające się na tę rodzinę były rzeczywiście używane. Oznacza to obiektywną obecność na rynku w sposób rzeczywisty, trwały w czasie i stabilny pod względem konfiguracji oznaczenia. Jeżeli brak jest dostatecznej liczby znaków towarowych, mogących tworzyć rodzinę lub serię, konsument nie może rozpoznać elementu wspólnego tej rodziny lub serii czy też skojarzyć z tą rodziną lub serią innego znaku towarowego. Z sześciu powoływanych znaków konsument włoski styka się na rynku tylko z dwoma, w związku z czym rozszerzona ochrona dla rodziny znaków nie znajduje uzasadnienia.

 

Wyrok ETS z 13.9.2007 r. w sprawie Ponte Finanziaria przeciwko OHIM oraz F.M.G. Textiles (C 234/06 P)

 

Źródło: www.curia.europa.eu

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Znaki towarowe
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny