Wynagrodzenie dla wynalazcy

A A A

Z art. 22 ustawy z 30.6.2000 r. – Prawo własności przemysłowej (t. jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 776; dalej jako: PrWłPrzem) wynika, że wynagrodzenie twórcy wynalazku nie może być świadczeniem okresowym. Termin jego przedawnienia wynosi 10 lat – stwierdził Sąd Najwyższy.

 

W 2007 r. W.P. zawarł z Elektrociepłownią „X.” umowę dotyczącą opracowania i wykorzystania innowacyjnego projektu ogrzewania wody w kotłach parowych. Strony uzgodniły, że wynalazcy zostanie wypłacone wynagrodzenie, które zostanie uzgodnione w odrębnej umowie, przy czym jego wysokość miała zostać ustalona po upływie terminu wykorzystania wynalazku w oparciu o zysk osiągnięty przez Elektrociepłownię „X.”. Ponieważ strony nie podpisały umowy dotyczącej określenia i wypłaty wynagrodzenia twórca wielokrotnie występował do elektrociepłowni z pytaniami o wypłatę należności. Po upływie kilku lat od zawarcia umowy W.P. wystąpił z pozwem domagając się zasądzenia niemal 370 tys. zł wraz z odsetkami za wykorzystanie wynalazku.

Sądy I i II instancji uznały zasadność jego roszczeń, jednak na każdym etapie postępowania Elektrociepłownia „X.” zgłaszała zarzut przedawnienia, który powtórzono w skardze kasacyjnej. Jak dowodzono, należność za korzystanie z wynalazku ma charakter świadczenia okresowego w rozumieniu art. 118 KC, zatem termin przedawnienia wynosi 3 lata.

Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną Elektrociepłowni „X.”. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 22 PrWłPrzem, jeżeli strony nie umówiły się inaczej, twórca wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego ma prawo do wynagrodzenia za korzystanie z tego wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego przez przedsiębiorcę, gdy prawo korzystania z niego bądź prawo do uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji przysługuje przedsiębiorcy na podstawie art. 11 ust. 3 i 5 lub art. 21. Jeżeli strony nie uzgodniły wysokości wynagrodzenia, wynagrodzenie to ustala się w słusznej proporcji do korzyści przedsiębiorcy z wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego, z uwzględnieniem okoliczności, w jakich wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy został dokonany, a w szczególności zakresu udzielonej twórcy pomocy przy dokonaniu wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego oraz zakresu obowiązków pracowniczych twórcy w związku z dokonaniem wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, wynagrodzenie wypłaca się w całości lub w częściach.

 

Choć w skardze kasacyjnej usiłowano dowieść, że normy te mają charakter dyspozytywny, zatem strony mogły na mocy umowy inaczej niż ustawowo określić uprawnienia do wynagrodzenia za wynalazek, to w ocenie SN regulacja ta wyłącza możliwość uznania wynagrodzenia dla wynalazcy za świadczenie okresowe. Ustawodawca określił, że wynagrodzenie dla wynalazcy jest wypłacane w całości lub częściach, zaś świadczenia okresowego nie można spełnić jednorazowo. W konsekwencji termin przedawnienia roszczenia wynosi 10 lat.

Wyrok SN z 24.1.2018 r., I PK 107/17

 

 

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Wynagrodzenie dla wynalazcy
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny