Wspólnotowy znak towarowy

A A A
Sąd oddalił skargi wniesione przez Budejovický Budvar w sprawach przeciwko Anheuser-Busch, dotyczących rejestracji wspólnotowych słownych znaków towarowych „Budweiser” i „Bud”. Budejovický Budvar nie wykazał, że nazwy pochodzenia „Budweiser” i „Bud”, zarejestrowane na podstawie Porozumienia lizbońskiego1, ze skutkiem m.in. we Francji, pozwalają mu na sprzeciwienie się zgłoszeniom wspólnotowych znaków towarowych dokonanym przez Anheuser-Busch dla towarów innych niż piwo.

 

W latach 1996–1998 amerykańska spółka Anheuser-Busch dokonała zgłoszeń w Urzędzie Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) oznaczeń słownych „Budweiser” i „Bud” oraz oznaczenia graficznego zawierającego między innymi określenie „Budweiser”, w charakterze znaków towarowych, dla różnych towarów, takich jak materiały piśmiennicze, środki do czyszczenia, odzież, wyroby cukiernicze oraz słodycze. Wniosek o rejestrację oznaczenia graficznego zawierającego określenie „Budweiser” dotyczył ponadto następujących towarów należących do klasy 32: „piwo, ale, porter, alkoholowe i bezalkoholowe napoje ze słodu”2.

 

Czeska spółka Budejovický Budvar wniosła sprzeciwy wobec rejestracji wspólnotowych znaków towarowych w odniesieniu do wszystkich zgłoszonych towarów. Na poparcie swych sprzeciwów Budejovický Budvar powołał się m.in. na wcześniejsze nazwy pochodzenia3, zarejestrowane dla „piwa” na podstawie Porozumienia lizbońskiego oraz na międzynarodowy słowny znak towarowy „Budweiser”, zarejestrowany dla „wszelkiego rodzaju piwa”.

 

Państwa będące stronami Porozumienia lizbońskiego zobowiązują się do ochrony na swoich terytoriach nazw pochodzenia produktów pochodzących z innych państw – stron, uznawanych i chronionych z tego tytułu w kraju pochodzenia i zarejestrowanych w Międzynarodowym Biurze Światowej Organizacji Własności Intelektualnej. Republika Czeska i Republika Francuska są stronami Porozumienia lizbońskiego.

 

We Francji, na podstawie art. L. 641 2 kodeksu rolnego w wersji obowiązującej w chwili zaistnienia okoliczności faktycznych sprawy, nazwa geograficzna stanowiąca nazwę pochodzenia nie może być używana w odniesieniu do żadnego towaru podobnego, ani w odniesieniu do żadnego innego towaru lub usługi, jeśli użycie takie mogłoby stanowić nienależne korzystanie z powszechnej znajomości tej nazwy pochodzenia lub mogłoby tę powszechną znajomość osłabić.

 

OHIM odrzucił wniesione przez Budejovický Budvar sprzeciwy oparte na istnieniu wspomnianych nazw pochodzenia, w odniesieniu do zgłoszeń wspólnotowych znaków towarowych dotyczących towarów innych niż piwo. Budejovický Budvar wniósł skargi na decyzje o odrzuceniu tych sprzeciwów do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich.

 

OHIM uwzględnił natomiast sprzeciw oparty na istnieniu międzynarodowego słownego znaku towarowego Budweiser wniesiony przez Budejovický Budvar wobec rejestracji oznaczenia graficznego zawierającego określenie „Budweiser” dla towarów w postaci „piwa, ale, portera, alkoholowych i bezalkoholowych napojów ze słodu”. Na decyzję tę skargę do Sądu wniósł Anheuser-Busch (sprawa T-71/04).

 

W wydanym wyroku Sąd stwierdził, że powołane przez Budejovický Budvar nazwy pochodzenia są chronione na podstawie Porozumienia lizbońskiego tylko w odniesieniu do piwa i towarów podobnych. Sąd podniósł jednak, że prawo francuskie dopuszcza szerszą ochronę – poza zakresem podobieństwa towarów. W celu skorzystania z owej szerszej ochrony Budejovický Budvar musiałby wykazać, że używanie przez Anheuser-Busch spornych oznaczeń może stanowić nienależne korzystanie z powszechnej znajomości przywołanych nazw pocho­dzenia we Francji lub mogłoby tę powszechną znajomość osłabić. W tym zakresie Sąd doszedł do wniosku, że Budejovický Budvar nie zdołał udowodnić powszechnej znajomości swoich nazw pochodzenia we Francji. Sąd ponadto stwierdził, że nawet gdyby przyjąć istnienie powszechnej znajomości tych nazw pochodzenia we Francji, to Budvar nie wykazał, w jaki sposób mogłoby dojść do nienależnego z niej korzystania lub do jej osłabienia, gdyby Anheuser-Busch był uprawniony do używania omawianych oznaczeń dla towarów objętych dokonanymi zgłoszeniami. W konsekwencji Sąd utrzymał w mocy decyzje OHIM.

 

W sprawie T-71/04 Anheuser-Busch w 8.5.2007 r. powiadomił Sąd o cofnięciu swego wniosku o rejestrację w charakterze wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego zawierającego określenie „Budweiser” dla towarów należących do klasy 32. Sąd uznał, że skarga w tej sprawie stała się bezprzedmiotowa i umorzył postępowanie.

 

Wyroki Sądu Pierwszej Instancji z 12.6.2007 r. w sprawach połączonych od T 53/04 do T 56/04, T 58/04 i T 59/04, w sprawach połączonych T 57/04 i T 71/04 oraz w sprawach połączonych od T 60/04 do T 64/04 Budejovický Budvar, národní podnik przeciwko Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM), Anheuser-Busch, Inc. przeciwko Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM)

 

Źródło: www.curia.europa.eu


 

1 Porozumienie lizbońskie o ochronie i międzynarodowej rejestracji nazw pochodzenia, zawarte 31.10.1958 r., zrewidowane w Sztokholmie 14.7.1967 r. i zmienione 28.9.1979 r.

 

2 Według Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfi kacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z 15.6.1957 r., zrewidowanego i zmienionego.

 

3 Te nazwy pochodzenia to: Budweiser Bier, Budweiser Bier – Budvar, Budweiser Budvar i Bud.

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Wspólnotowy znak towarowy
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny