Uprawnienie do uzyskania informacji o stanie zdrowia ubezpieczonego

A A A

W przypadku nieudzielenia przez podmiot wykonujący działalność leczniczą informacji o stanie zdrowia ubezpieczonego skarga na bezczynność do sądu administracyjnego przysługuje jedynie zakładowi ubezpieczeń, a nie jego agentowi – uznał Naczelny Sąd Administracyjny.

Wniosek o informacje

W 2020 r. zakład ubezpieczeń „C.L.” z siedzibą w Irlandii, reprezentowany przez agenta „C.” sp. z o.o., wystąpił do zakładu leczniczego „P.” spółki z o.o. o udzielenie informacji o przebiegu leczenia, stanie zdrowia, okolicznościach i przyczynach zgonu oraz o ewentualnym przeprowadzeniu sekcji zwłok A.B. Na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy z 11.9.2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (t. jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 1130; dalej jako: DziałUbezpReasU) zakład ubezpieczeń może uzyskać odpłatnie od podmiotów wykonujących działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, które udzielały świadczeń zdrowotnych ubezpieczonemu lub osobie, na rachunek której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, informacje o okolicznościach związanych z oceną ryzyka ubezpieczeniowego i weryfikacją podanych przez tę osobę danych o jej stanie zdrowia, ustaleniem prawa tej osoby do świadczenia z zawartej umowy ubezpieczenia i wysokością tego świadczenia. „P.” spółka z o.o., w wynikającym z art. 38 ust. 7 DziałUbezpReasU, terminie 14 dni nie udzieliła informacji. Natomiast w później przesłanym piśmie odmówiła udostępnienia wnioskowanych danych, powołując się na pozostające w jej dyspozycji oświadczenie pacjenta o nieważeniu zgody na udzielanie informacji o jego stanie zdrowia. Wówczas „C.” sp. z o.o. wniosła skargę na bezczynność „P.” spółki z o.o.

Orzeczenie WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę uznając, że skoro uprawnionym do uzyskania danych o stanie zdrowia pacjenta od placówki świadczącej usługi zdrowotne jest zakład ubezpieczeń, to jedynie zakład ubezpieczeń jest legitymowany do skarżenia bezczynności organu w tym przedmiocie. W tej sprawie ze skargą na bezczynność wystąpiła „C.” sp. z o.o., a więc agent irlandzkiego zakładu ubezpieczeń. W żadnym elemencie skargi nie wskazano, by spółka ta działała w imieniu i na rzecz zagranicznego ubezpieczyciela w ramach umocowania, czy relacji agencyjnej. Pełnomocnik w celu wywołania bezpośredniego skutku dla mocodawcy musi wyraźnie oświadczyć, że działa nie we własnym imieniu, lecz w imieniu swego mocodawcy. Weryfikując strony postępowania sąd nie może domniemywać, że podmiot oznaczony jako skarżący działa w imieniu i na rzecz innej osoby. Ewentualne wszczęcie postępowania per procura musi zatem jasno wynikać z treści pisma inicjującego postępowanie i powinno być poparte stosownym umocowaniem. Jednocześnie Sąd wskazał, że „C.” sp. z o.o. nie wykazała w sprawie własnego, chronionego przez prawo interesu, który warunkowałby możliwość wystąpienia ze skargą.

Sąd odniósł się również do kwestii zgody pacjenta na udostępnienie danych dotyczących jego leczenia. Skarżąca twierdzi, że wystarczające jest powołanie się na taką zgodę, wobec czego nie jest konieczne załączenie do wniosku stosownego dokumentu. W ocenie sądu nawet przyjęcie tak liberalnej wykładni nie uprawnia do zastosowania jej w każdej sprawie. Skoro placówka medyczna dysponuje jednoznacznym oświadczeniem pacjenta o tym, że nie wyraża on zgody na udostępnienie danych wrażliwych dotyczących stanu zdrowia i procesu leczenia, to samo powołanie się przez zakład ubezpieczeń na odmienną deklarację pacjenta nie może być wystarczające dla przypisania organowi bezczynności. W uzasadnieniu wyroku wyjaśniono, że w takiej sytuacji bezczynność organu mogłaby mieć miejsce jedynie wówczas, gdyby zostało mu okazane odmienne oświadczenie pacjenta i to oświadczenie uchylające uprzednio wyrażoną wolę lub precyzujące, że w konkretnych okolicznościach i na rzecz konkretnego podmiotu dane mogą być przekazane. Sąd stwierdził, że argumentacja ta nie pozostaje w sprzeczności z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 28.4.2020 r. w sprawie informacji udzielanych zakładom ubezpieczeń przez podmioty wykonujące działalność leczniczą oraz Narodowy Fundusz Zdrowia (t. jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 784).

Stanowisko NSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wskazując, że skarżący musi posiadać interes prawny, rozumiany jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem, czynnością lub innym działaniem administracji publicznej. Skarga musi więc dotyczyć własnej sprawy administracyjnej skarżącego, a istnienie interesu prawnego uzasadnia przepis prawa i rekonstruowana z niego norma prawna stanowiąca podstawę określonych praw lub obowiązków danego podmiotu (zob. wyrok NSA z 28.8.2013 r., I OSK 478/12, Legalis; postanowienie NSA z 26.3.2013 r., I GSK 290/13, Legalis). Artykuł 38 ust. 1 DziałUbezpReasU stanowi źródło interesu prawnego zakładu ubezpieczeń, celem skargi wniesionej na bezczynności podmiotu wykonującego działalność leczniczą jest ochrona oraz dochodzenie uprawnienia do żądania informacji. W konsekwencji należy stwierdzić, że legitymacja skargowa przysługiwała wyłącznie irlandzkiemu zakładowi ubezpieczeń „C.L.”. W uzasadnieniu wyroku zanegowano odmienne stanowisko wyrażone w jednym z wcześniejszych orzeczeń (zob. wyrok NSA z 28.1.2020 r., II GSK 1260/19, Legalis). Nie można bowiem przyjąć, że ze skargą na bezczynność mógł wystąpić inny podmiot, niż ten, który bezskutecznie domagał się od organu stosownych informacji. „C.” sp. z o.o. nie wykazała istnienia własnego prawnie chronionego interesu i jednocześnie nie wskazała, że działa w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń, którego jest agentem.

Wyrok NSA z 31.3.2022 r., II GSK 41/22


Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Uprawnienie do uzyskania informacji o stanie zdrowia ubezpieczonego
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny