Umieszczenie filarów zamiast ścian parkingu nie wyłącza go z powierzchni użytkowej budynku

A A A

Parking będący najniższą kondygnacją centrum handlowego, dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości, należy traktować jako część tego budynku, funkcjonalnie i technicznie z nim związaną. Zamierzony konstrukcyjnie brak części ścian na jakiejkolwiek kondygnacji nie eliminuje jej z substancji budowlanej budynku, kondygnacja ta jest bowiem wydzielona z przestrzeni zewnętrznej i zakreślona granicami całego budynku – wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Stan faktyczny

Prezydent Miasta G. określił „T.” sp. z o.o. wysokość podatku od nieruchomości obejmującego dwa budynki galerii handlowych na kwotę niemal 767 tys. zł przyjmując, że podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia użytkowa obejmująca również teren parkingu. „T.” sp. z o.o. wniosła odwołanie dowodząc, że z powodu przerwy w zabudowie ścian nie można ustalić powierzchni użytkowej parkingu, który z dwóch stron nie posiada ścian, a jedynie słupy konstrukcyjne ze względu na zalecenia przeciwpożarowe. Nie należy więc uwzględniać jego powierzchni przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję uznając, że parking stanowi, jako najniższa kondygnacja, część budynku, a jego powierzchnia użytkowa, powinna zostać zaliczona do podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z 12.1.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1170; dalej jako: PodLokU) budynek to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach, natomiast w art. 1a ust. 1 pkt 5 PodLokU ustawodawca definiuje pojęcie powierzchni użytkowej budynku, przez które należy rozumieć powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. Organ stwierdził, że przegrody budowlane w postaci słupów (filarów) wydzielające obiekt budowlany z przestrzeni pozwalają na ustalenie podstawy opodatkowania. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że w przypadku braku ściany litej na całej długości jednej strony obiektu, pomiaru można dokonać wzdłuż linii łączącej wewnętrzne krawędzie ostatniej, zewnętrznej linii słupów podporowych o przekroju kwadratu lub przy suficie, gdzie ściana posiada pełną ciągłość.

Wyrok WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę uznając, że dla spełnienia przez obiekt budowlany przesłanki wydzielenia z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, nie jest konieczne zamknięcie obiektu ze wszystkich stron. Ustalenie podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości jest możliwe, jeśli istniejące przegrody, przy uwzględnieniu wszystkich kondygnacji, zakreślają granice obiektu. W ocenie Sądu, pojęcia przegrody budowlanej, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 1 PodLokU, nie można zawężać do ściany w tradycyjnym rozumieniu tego słowa, ale należy objąć tą kategorią również takie elementy struktury budynku, jak np. filary, słupy czy kolumny, które w sensie konstrukcyjnym mogą pełnić tę samą funkcję co ściana, i które strukturalnie wydzielają budynek lub jego część z przestrzeni (zob. wyrok NSA z 25.9.2015 r., II FSK 2086/13, Legalis; wyrok NSA z 11.5.2016 r., II FSK 1581/15, Legalis).

Stanowisko NSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną podatniczki stwierdził, że art. 1a ust. 1 pkt 5 PodLokU należy rozumieć w ten sposób, iż jeżeli dany obiekt spełnia definicję budynku wynikającą z art. 1a ust. 1 pkt 1 PodLokU, to cała jego powierzchnia na wszystkich kondygnacjach, z wyłączeniem klatek schodowych i szybów dźwigowych, stanowi powierzchnię użytkową, którą należy mierzyć po wewnętrznej długości ścian tożsamych z przegrodami budowlanymi. W uzasadnieniu wyroku podkreślono, że fakt, iż sporny parking posiada z dwóch stron słupy czy filary zamiast ścian, nie świadczy o braku wydzielenia z przestrzeni przegrodami budowlanymi. Dla uznania obiektu za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 PodLokU nie jest niezbędne, aby obiekt był wydzielony z przestrzeni za pomocą szczelnych przegród budowlanych ze wszystkich stron (zob. wyrok NSA z 18.12.2019 r., II FSK 1172/18). Funkcją przegrody budowlanej obiektu budowlanego ma być bowiem wyodrębnienie tego obiektu z przestrzeni zewnętrznej w taki sposób, gdzie da się, co do zasady, opisać, która część przestrzeni ogólnej należy do przestrzeni obiektu, a która jest przestrzenią zewnętrzną w stosunku do obiektu, wystarczy więc, aby istniejące przegrody zakreśliły granice obiektu (zob. wyrok NSA z 8.4.2019 r., II FSK 907/17, Legalis; wyrok NSA z 7.3.2019 r., II FSK 537/17, Legalis).

W ocenie NSA, podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi zatem powierzchnia użytkowa budynku łącznie z kondygnacją wykorzystywaną jako parking.

Wyrok NSA z 29.1.2020 r., II FSK 529/18


Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Umieszczenie filarów zamiast ścian parkingu nie wyłącza go z powierzchni użytkowej budynku
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny