System gwarantowanych tradycyjnych specjalności

A A A

W grudniu 2010 r. Republika Czeska wystąpiła do Komisji z wnioskiem o wpis nazwy „pomazánkové máslo” (masło do smarowania) do rejestru gwarantowanych tradycyjnych specjalności (GTS). W kwietniu 2011 r. Komisja poinformowała Republikę Czeską, że przeprowadziła badanie przewidziane w art. 8 ust. 1 rozporządzenia Nr 509/2006 w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami i że uznała, iż wniosek nie spełniał wymogów określonych w tym rozporządzeniu, a w szczególności określonego w art. 4 ust. 3 lit. b) tego rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem nie można zarejestrować nazwy wyrażającej specyficzny charakter produktu rolnego lub środka spożywczego, „jest ona myląca, czego szczególnym przykładem jest odniesienie się do oczywistej cechy produktu lub do cechy nieodpowiadającej specyfikacji produktu, co może wprowadzić konsumenta w błąd w odniesieniu do cech produktu”. Komisja uznała, że nazwa „pomazánkové máslo” zawierała słowo „máslo” (masło), mylące dla konsumenta, ponieważ sugerujące, iż produkt posiada cechy, których w nim brak.

Na podstawie wyroku Komisja/Republika Czeska (C 37/11, pkt 2) TS uznał, że zezwalając na sprzedaż „pomazánkovégo másla” (masła do smarowania) pod nazwą handlową „máslo” (masło), mimo że produkt ten zawiera mniej niż 80% tłuszczu mlecznego i odpowiednio powyżej 16% wody oraz 2% suchej masy beztłuszczowej, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy przepisów rozporządzenia Nr 1234/2007 ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych.

W piśmie z października 2012 r. Republika Czeska twierdziła, że procedura wpisu nazwy „pomazánkové máslo” do rejestru GTS powinna być kontynuowana i że krajowe badania wykazały, iż ta nazwa nie była uznana przez czeskich konsumentów jako wprowadzająca w błąd. Jednak Komisja zażądała odrzucenia wniosku o rejestrację nazwy „pomazánkové máslo” jako GTS na posiedzeniu komitetu ds. polityki jakości produktów rolnych. Komitet większością głosów wydał pozytywną opinię zgodnie z propozycją Komisji. Republika Czeska wniosła skargę do Sądu żądając m.in. stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Na poparcie skargi podniosła tylko jeden zarzut oparty na naruszeniu art. 50 i 52 w zw. z art. 18 rozporządzenia Nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych.

Rozporządzenie Nr 1234/2007 określa zasady wspólnej organizacji rynków rolnych. Sąd podkreślił fundamentalną rolę tego rozporządzenia w funkcjonowaniu unijnej polityki rolnej. Zgodnie z art. 288 ak. 2 TFUE, to rozporządzenie, jak każde rozporządzenie, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Zawiera ono ogół zasad dotyczących zarządzania rynkami rolnymi, zasady wprowadzania na rynek i wytwarzania produktów rolnych, jak również ich export i import. Jeśli chodzi o mleko, przetwory mleczne i tłuszcze, kilka instrumentów prawnych wprowadzono do celów regulacji wprowadzania do obrotu i oznaczania tych produktów w celu „z jednej strony poprawy pozycji mleka i przetworów mlecznych na rynku oraz z drugiej strony zapewnienia uczciwej konkurencji mlecznych i niemlecznych tłuszczów do smarowania” (motyw 51 rozporządzenia Nr 1234/2007). Celem tego rozporządzenia jest ujednolicenie stosowania nazw handlowych służące zachowaniu konkurencji i ochronie konsumentów (motyw 51 rozporządzenia Nr 1234/2007). Dodatek do załącznika XV do rozporządzenia Nr 1234/2007, do którego odsyła art. 115 tego rozporządzenia, stanowi, że nazwa handlowa „masło” jest zastrzeżona dla „produktu zawierającego nie mniej niż 80% i nie więcej niż 90% tłuszczu mlecznego, nie więcej niż 16% wody i nie więcej niż 2% suchej masy beztłuszczowej mleka”. Wyjątki od tej zasady są wymienione w pkt I ust. 2 ak. 3 tego załącznika i dotyczą:

a) nazw produktów, których dokładny charakter jest oczywisty ze względu na tradycyjne stosowanie, lub kiedy nazwy są używane w sposób oczywisty w celu opisania charakterystycznej jakości produktu;

b) produktów skoncentrowanych (masło, margaryna, miksy) o zawartości co najmniej 90% tłuszczu.

Rozporządzenie Nr 445/2007 zawiera w swoim załączniku I wykaz produktów objętych tym odstępstwem i ta lista ma charakter zamknięty.

Sąd podkreślił, że znaczenie, jakie unijny prawodawca przykłada do ujednolicenia stosowania nazw handlowych produktów rolnych. Takie ujednolicenie służy zachowaniu uczciwej konkurencji i ochronie konsumentów. Dlatego normom dotyczącym nazwy handlowej „masło” należy nadać wykładnię zapewniającą ich pełną skuteczność. Tymczasem zaproponowana przez Republikę Czeską wykładnia art. 2 ust. 3 rozporządzenia Nr 1151/2012 miałaby skutek w postaci pozwolenia państwu członkowskiemu używania systemu GTS w celu obejścia zasad dotyczących normy wprowadzania na rynek określonych przez rozporządzenie Nr 1234/2007 oraz – przy założeniu, że dany produkt może być wprowadzony na rynek – przyznania mu nieuzasadnionej korzyści konkurencyjnej i wprowadzenia w błąd konsumenta. W przeciwieństwie do tego, interpretacja tego przepisu przyjęta przez Komisję w zaskarżonej decyzji pozwala na przestrzeganie zasad dotyczących nazwy handlowej „masło”.

W opinii Sądu powyższa wykładnia art. 2 ust. 3 rozporządzenia Nr 1151/2012 wydaje się być zgodna z celami tego aktu prawnego. Zgodnie z motywem 34 rozporządzenia Nr 1151/2012, szczególnym celem systemu GTS jest wspieranie producentów produktów tradycyjnych w informowaniu konsumentów o cechach stanowiących wartość dodaną ich produktów. Artykuł 17 tego rozporządzenia stanowi, że system GTS „ustanawia się w celu chronienia tradycyjnych metod produkcji i przepisów kulinarnych przez wspieranie producentów produktów tradycyjnych we wprowadzaniu tych produktów na rynek i informowaniu konsumentów o cechach tradycyjnych przepisów kulinarnych i produktów stanowiących wartość dodaną”. Sąd podkreślił, że nie ma on na celu utworzenia równoległego i alternatywnego systemu norm handlowych produktów rolnych względem systemu ustanowionego rozporządzeniem Nr 1234/2007. Ponadto, jeśli należy przyjąć stanowisko Republiki Czeskiej, to oznaczałoby to pozwolenie na rejestrację jako GTS produktów niespełniających norm handlowych przewidzianych w rozporządzeniu Nr 1234/2007 i które nie mogłyby zasadniczo w konsekwencji być wprowadzone na rynek, podczas gdy na podstawie art. 23 ust. 1 rozporządzenia Nr 1151/2012 nazwa zarejestrowana jako GTS może być wykorzystywana przez dowolny podmiot wprowadzający na rynek produkt zgodny z odpowiednią specyfikacją.

Sąd stwierdził, że przesłanki przewidziane w pkt I ust. 2 ak. 3 lit. a) załącznika XV do rozporządzenia Nr 1234/2007 oraz określone w art. 18 rozporządzenia Nr 1151/2012 są różne. Rozporządzenie Nr 1234/2007, które przewiduje zastosowanie odstępstwa od zasad dotyczących nazw tłuszczy do smarowania, w szczególności jeśli chodzi o „nazwy produktów, których dokładny charakter jest oczywisty ze względu na ich tradycyjne stosowanie” należy interpretować jako nakładające obowiązek nie tylko, aby dana nazwa była tradycyjnie stosowana, lecz także, aby dokładny charakter produktu różnił się od charakteru produktu, którego nazwa podlega ochronie. Natomiast rozporządzenie Nr 1151/2012 nakłada jedynie obowiązek, aby dany produkt otrzymano z zastosowaniem sposobu produkcji, przetwarzania lub składu odpowiadającego tradycyjnej praktyce oraz aby chodziło o nazwę tradycyjnie stosowana lub oznaczającą tradycyjny lub specyficzny charakter produktu.

Reasumując Sąd orzekł, że Komisja nie dopuściła się naruszenia prawa w wykładni art. 2 ust. 3 rozporządzenia Nr 1151/2012 uznając, że nazwa nie podlegała wpisowi do rejestru GTS, ponieważ nie spełniała wymogów wprowadzenia na rynek określonych w rozporządzeniu Nr 1234/2007. Zarzut oparty na naruszeniu art. 50 i 52 w zw. z art. 18 rozporządzenia Nr 1151/2012 Sąd uznał za nieuzasadniony i tym samym oddalił skargę w całości.

Wyrok Sądu z 12.5.2015 r., Republika Czeska przeciwko Komisji Europejskiej, T 51/14

Źródło: www.curia.eu

opracowała: dr Ewa Skibińska - adiunkt na WPiA UKSW w Warszawie

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
System gwarantowanych tradycyjnych specjalności
Ewa Skibińska (oprac.)
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny