Przetwarzanie danych osobowych

A A A

Od października 2007 r. do kwietnia 2008 r. F. Ryneš korzystał z zainstalowanego przez siebie systemu kamer usytuowanego pod dachem jego rodzinnego domu. Kamera ustawiona była w stałej pozycji bez możliwości obracania się i nagrywała wejście do tego domu, drogę publiczną oraz wejście do domu położonego naprzeciwko. System umożliwiał jedynie rejestrację obrazu, który przechowywany był na sprzęcie nagrywającym w sposób ciągły, tj. na twardym dysku. Po zapełnieniu się pamięci na dysku nowe nagranie było rejestrowane w miejsce już istniejącego. Sprzęt nagrywający nie posiadał monitora, tak że nie było możliwości przeglądu nagrania w czasie rzeczywistym. Tylko F. Ryneš miał bezpośredni dostęp do systemu i danych. Jedynym powodem korzystania z tej kamery przez F. Ryneša była ochrona majątku, zdrowia i życia jego oraz jego rodziny, którzy byli przez wiele lat celem ataków ze strony nieznanych sprawców. W nocy z 6 na 7 października 2007 r. została wybita szyba w domu i dzięki systemowi kamer możliwe było ustalenie tożsamości dwóch podejrzanych. Nagrania zostały przekazane policji i przedstawione jako dowód w ramach wszczętego postępowania karnego. Jeden z tych podejrzanych zażądał weryfikacji legalności ww. systemu kamer. Urząd ds. ochrony danych osobowych (dalej jako: Urząd) stwierdził, że F. Ryneš naruszył czeskie prawo ze względu na to, że jako administrator danych osobowych pozyskiwał za pomocą systemu kamer dane osobowe bez zgody osób poruszających się po ulicy lub wchodzących do domu po drugiej stronie ulicy. Ponadto, nie poinformował ich m.in. o przetwarzaniu danych osobowych, o zakresie i celu tego przetwarzania oraz jako administrator danych osobowych F. Ryneš nie spełnił obowiązku zawiadomienia Urzędu o tym przetwarzaniu.

W tych okolicznościach czeski NSA zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym: czy przepis art. 3 ust. 2 tiret drugie dyrektywy 95/46 w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, należy interpretować w ten sposób, że wykorzystywanie systemu kamer przechowującego zapis obrazu osób na sprzęcie nagrywającym w sposób ciągły, zainstalowanego przez osobę fizyczną na jej domu rodzinnym w celu ochrony własności, zdrowia i życia właścicieli domu, który to system monitoruje również przestrzeń publiczną, stanowi przetwarzanie danych w trakcie czynności o czysto osobistym lub domowym charakterze w rozumieniu tego przepisu?

Zgodnie z art. 3 ust. 1 przepisy dyrektywy 95/46 stosuje się „do przetwarzania danych osobowych w całości lub w części w sposób zautomatyzowany oraz innego przetwarzania danych osobowych, stanowiących część zbioru danych lub mających stanowić część zbioru danych”. Pojęcie „danych osobowych”, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. a) dyrektywy 95/46, obejmuje „wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej”. „Osoba możliwa do zidentyfikowania” to osoba, której tożsamość można ustalić bezpośrednio lub pośrednio, szczególnie przez powołanie się na jeden bądź kilka szczególnych czynników określających jej fizyczną tożsamość. Wobec tego obraz osoby zarejestrowany przez kamerę stanowi dane osobowe, o ile pozwala on ustalić tożsamość danej osoby. Pojęcie „przetwarzanie danych osobowych” jest zdefiniowane w art. 2 lit. b) dyrektywy 95/46 jako każda operacja lub każdy zestaw operacji dokonywanych na danych osobowych, jak np. gromadzenie, rejestracja, przechowywanie. Trybunał wskazał, że z motywów 15 i 16 dyrektywy 95/46 wynika, że nadzór kamer wideo wchodzi zasadniczo w zakres stosowania tej dyrektywy, o ile stanowi on zautomatyzowane przetwarzanie danych. Nadzór polegający na rejestracji obrazu osób, tak jak w niniejszej sprawie, przechowywanego na sprzęcie nagrywającym w sposób ciągły, tj. na twardym dysku, stanowi na podstawie art. 3 ust. 1 dyrektywy 95/46 zautomatyzowane przetwarzanie danych osobowych.

Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy 95/46 jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych, a zwłaszcza prawa do prywatności w zakresie przetwarzania danych osobowych (wyrok Google Spain i Google, C 131/12, pkt 66). Zgodnie z orzecznictwem TS ochrona tego prawa, zagwarantowanego przez art. 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, wymaga, aby odstępstwa od ochrony danych osobowych i jej ograniczenia były stosowane jedynie wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne (wyroki: IPI, C 473/12, pkt 39; Digital Rights Ireland i in., C 293/12 i C 594/12, pkt 52). W zakresie, w jakim przepisy dyrektywy 95/46 regulujące kwestię przetwarzania danych osobowych mogącego naruszyć podstawowe wolności, a w szczególności prawo do prywatności, muszą być interpretowane z punktu widzenia praw podstawowych, które zostały zawarte w Karcie (wyrok Google Spain i Google, pkt 68). Odstępstwo przewidziane w art. 3 ust. 2 tiret drugie tej dyrektywy powinno podlegać ścisłej wykładni, co wynika z treści tego przepisu, który wyłącza z zakresu stosowania dyrektywy 95/46 przetwarzanie danych wykonywane w trakcie czynności o „czysto” osobistym lub domowym charakterze. Trybunał stwierdził, że o ile nadzór kamer wideo, taki jak ten w postępowaniu głównym, rozciąga się choćby częściowo na przestrzeń publiczną i tym samym jest skierowany poza sferę prywatną osoby dokonującej w ten sposób przetwarzania danych, o tyle nie powinien on być rozumiany jako czynność o czysto „osobistym lub domowym charakterze” w rozumieniu art. 3 ust. 2 tiret drugie dyrektywy 95/46. Jednocześnie zastosowanie przepisów tej dyrektywy pozwala uwzględnić, w szczególności zgodnie z art. 7 lit. f), art. 11 ust. 2, a także art. 13 ust. 1 lit. d) i g) niniejszej dyrektywy, uzasadnione interesy administratora danych, które w szczególności obejmują, tak jak w niniejszej sprawie, ochronę własności, zdrowia i życia tego administratora, a także jego rodziny.

Reasumując TS orzekł, że przepis art. 3 ust. 2 tiret drugie dyrektywy 95/46 należy interpretować w ten sposób, że wykorzystywanie systemu kamer przechowującego zapis obrazu osób na sprzęcie nagrywającym w sposób ciągły, takim jak dysk twardy, zainstalowanego przez osobę fizyczną na jej domu rodzinnym w celu ochrony własności, zdrowia i życia właścicieli domu, który to system monitoruje również przestrzeń publiczną, nie stanowi przetwarzania danych w trakcie czynności o czysto osobistym lub domowym charakterze w rozumieniu tego przepisu.

Wyrok z 11.12.2014 r., Ryneš, C 212/13

Źródło: www.curia.eu

opracowała: dr Ewa Skibińska - adiunkt na WPiA UKSW w Warszawie

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Przetwarzanie danych osobowych
Ewa Skibińska
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny