Przepisy ograniczające dostępność do hazardu – zgodność z regulacjami unijnymi

A A A

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ustawodawstwo krajowe, które nie zakazuje całkowicie organizowania gier hazardowych, a jedynie zawiera regulacje mające na celu zmniejszenie dostępności do hazardu i zwiększenie kontroli nad branżą hazardową, nie może być uznane na naruszające prawa i wolności człowieka przewidziane w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz.Urz. C Nr 326/2012, s. 391; dalej jako: KPP).


Stan faktyczny

Naczelnik Urzędu Celnego w B. wymierzył „J.” sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 12 tys. zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. W kontrolowanym lokalu zlokalizowany był automat do gier o charakterze komercyjnym i losowym, co potwierdził przeprowadzony przez funkcjonariuszy celnych eksperyment. W chwili kontroli w lokalu sporne urządzenie było włączone i gotowe do gry. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji stwierdzając, że „J.” sp. z o.o. urządzała gry na automacie, w którym gra zawiera element losowości, a zatem spełniających przesłanki z art. 2 ust. 3 ustawy z 19.11.2009 r. o grach hazardowych (t. jedn.: Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540; dalej jako: GryHazardU09) do czego nie była uprawniona.

Orzeczenie WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę „J.” sp. z o.o. Odnosząc się do zarzutów braku notyfikacji Komisji Europejskiej projektu GryHazardU09 w trybie przepisów dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22.6.1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.Urz. L Nr 204 z 1988 r., s. 37; dalej jako: dyrektywa 98/34), Sąd wskazał, że art. 89 ust. 1 pkt 2 GryHazardU09 nie jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34 i może stanowić podstawę wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów GryHazardU09 (zob. uchwała NSA z 16.5.2016 r., II GPS 1/16, Legalis)

Sąd wyjaśnił, że wbrew podniesionym zarzutom organy nie naruszyły przy interpretacji prawa krajowego regulacji KPP. Ograniczenie możliwości organizowania gier na automatach wyłącznie do kasyn jest niezbędne dla ochrony społeczeństwa przed negatywnymi skutkami hazardu oraz dla zwiększenia kontroli państwa nad sferą, z którą wiąże się nie tylko niebezpieczeństwo występowania zjawisk niepożądanych, ale także ryzyko uzależnień wśród konsumentów. Z tego powodu działalność hazardowa zawsze podlegała ścisłemu nadzorowi i kontroli ze strony państwa i była obostrzona przepisami prawa.

Wyrok NSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną „J.” sp. z o.o. stwierdzając, że art. 89 ust. 1 pkt 2 GryHazardU09 nie jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34 oraz stanowi samodzielną podstawę prawną do wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, niezależnie od jego ewentualnych związków z uznanym za „techniczny” art. 14 ust. 1 GryHazardU09 (zob. wyrok NSA z 12.12.2019 r., II GSK 2434/17, Legalis). W uzasadnieniu wyroku podkreślono, że KPP stanowi zbiór praw mających na celu zagwarantowanie poszanowania godności ludzkiej, wolności, równości i solidarności i wykładnia jej przepisów powinna uwzględniać ten cel. Jednak prawa i wolności gwarantowane KPP nie mają charakteru absolutnego, należy bowiem przyznać prymat prawom gwarantującym wolności nadrzędne, takie jak: godność, prawo do życia, prawo do poszanowania swej integralności fizycznej i psychicznej, ochrona zdrowia czy prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, nad prawami ekonomicznymi. Sąd podkreślił, że KPP przewiduje możliwość nakładania ograniczeń w odniesieniu do wolności prowadzenia działalności gospodarczej i prawa własności, stwierdzając, iż istnieje wolność prowadzenia działalności gospodarczej, ale zgodnie z prawem wspólnotowym oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi, a także, że korzystanie z własności może podlegać regulacji ustawowej, jeśli jest to konieczne ze względu na interes ogólny. W ocenie NSA taka sytuacja ma miejsce w przypadku ograniczenia dostępności hazardu. Ponieważ sektor hazardowy niesie ryzyko uzależnienia osób grających od hazardu, a jego monitorowanie i ograniczanie dostępności gier hazardowych, a co za tym idzie minimalizacja jego wpływu na społeczeństwo, jest celem uznanym przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Wyrok NSA z 5.2.2020 r., II GSK 2730/17


Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Przepisy ograniczające dostępność do hazardu – zgodność z regulacjami unijnymi
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny