Problemy nowelizacji Prawa bankowego

A A A
Relacja z seminarium

W dniu 2.3.2005 r. odbyło się, zorganizowane przez „Monitor Prawniczy” we współpracy z Okręgową Izbą Radców Prawnych w Warszawie, seminarium „Problemy nowelizacji Prawa bankowego” . Prelekcje wygłosili:

 

     

  • mec. Bernard Smykla - koordynator zespołu radców prawnych w Departamencie Prawnym NBP - „Tajemnica bankowa”
  • mec. Marcin Dietrich - dyrektor departamentu prawnego Raiffeisen Bank Polska -„Outsourcing w praktyce bankowej”.
  •  

 

Seminarium cieszyło się dużym zainteresowaniem wśród prawników zajmujących się praktyką bankową, kontrowersje wzbudziły takie kwestie jak: problematyka zbywania wierzytelności w świetle regulacji tajemnicy bankowej, podoutsourcing, regulacje dotyczące agenta konsorcjum. Obszerne sprawozdanie zamieszczamy poniżej.


Mec. Bernard Smykla - „Tajemnica bankowa”

 

Mam wrażenie, że od momentu wejścia w życie ostatniej dużej nowelizacji ustawy Prawo bankowe tj. od 1 maja ubiegłego roku tematy tego seminarium czyli: tajemnica bankowa i outsourcing koncentrują uwagę służb prawnych banków.

 

Instytucja tajemnicy bankowej, której dotyczy moje wystąpienie, jest bardzo obszernie uregulowana w ustawie Prawo bankowe (dalej jako: PrBank). Problemy które pojawiają się w praktyce, sprawiają jednak, że można odnieść wrażenie, iż regulacja tajemnicy bankowej jest nadal niewystarczająca.

 

Tajemnica bankowa jest instytucją nie tylko obszernie uregulowaną, charakteryzuje ją także wysoki stopień skomplikowania - nie jest więc możliwa jej pełna prezentacja w czasie, który w ramach tego seminarium został mi wyznaczony. Mam jednak wrażenie, że nawet gdybyśmy próbowali zająć się kompleksowo tajemnicą bankową w ciągu całego naszego spotkania w dniu dzisiejszym, to też okazałoby się, że są problemy czy też tematy, które zostały niedostatecznie zaprezentowane a nawet - z braku czasu - pominięte. W związku z tym, przed osobą która decyduje się prezentować tajemnicę bankową zawsze staje problem wyboru obszarów regulacji tej instytucji, które powinny być omówione.

 

Dla potrzeb tego referatu wybrałem tylko kilka problemów związanych z interpretacją art.104 - 106c PrBank, w których to przepisach umiejscowiona została ustawowa konstrukcja tajemnicy bankowej. Wśród tych problemów będą oczywiście dominowały te, które związane są ze stosowaniem nowych przepisów, przy czym przez nowe przepisy rozumiem zarówno te które zawierają rozwiązanie nieznane w dotychczasowym stanie prawnym jak i te, których brzmienie zostało zmienione w stosunku do stanu dotychczasowego.

 

Jako punkt pierwszy mojego referatu wybrałem przedmiotowy i podmiotowy zakres ochrony tajemnicy bankowej. Zakres ten określony jest w art. 104 w ust. 1 PrBank, który to przepis w wyniku wejścia w życie dużej nowelizacji z 2004 r. uzyskał nowe brzmienie.

 

Zanim przejdę do omówienia tych zapisów art. 104 ust. 1 PrBank, które precyzują zakres informacji chronionych tajemnicą bankową, chciałbym zwrócić uwagę na ten fragment zdania wstępnego w art. 104 ust. 1, który wymienia podmioty obowiązane do zachowania tajemnicy bankowej. Są to: bank, osoby w nim zatrudnione oraz osoby za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe. W dyskusjach nad poszczególnymi elementami ustawowej regulacji tajemnicy bankowej nie zawsze dostrzega się to, że przywołany tu zapis zobowiązuje wymienione w nim podmioty do zachowania tajemnicy bankowej. Nie jest to więc przepis który upoważnia te podmioty do dostępu do tajemnicy bankowej To zastrzeżenie jest istotne także z punktu widzenia innych (niż podmiotowy i przedmiotowy zakres ochrony) elementów konstrukcyjnych tajemnicy bankowej. Jako przykład można tu podać wzajemne relacje pomiędzy regulacjami tajemnicy bankowej i outsourcingu. Jak pamiętamy, we wcześniejszym stanie prawnym (gdy kwestia wykorzystywania outsourcingu przez banki nie była ustawowo uregulowana) niektórzy komentatorzy PrBank traktowali firmy outsourcingowe jako mające dostęp do tajemnicy bankowej z mocy właśnie przepisu art. 104 ust. 1, obligującego osoby za pośrednictwem których bank wykonuje czynności bankowe do zachowania tajemnicy bankowej.
W obowiązującym stanie prawnym kwestia ta została rozwiązana wprost i - jak się wydaje - nie powinna już budzić kontrowersji. Tym niemniej należy pamiętać, że osobami, za pośrednictwem których bank wykonuje czynności bankowe są nie tylko firmy ooutsourcuingowe - nie jest np. firmą outsourcigową Krajowa Izba Rozliczeniowa. Tak więc w stosunku do tych podmiotów aktualne wydają się wcześniejsze dylematy i problemy z kwalifikowaniem charakteru prawnego dostępu tych osób do informacji objętych tajemnicą bankową.

 

Do 30.4.2004 r., wśród informacji chronionych tajemnicą bankową normatywnie wyodrębnione były informacje dotyczące osoby, która jest stroną umowy, informacje które dotyczą samej czynności bankowej jako takiej, jak również informacje, które dotyczą osób, które dokonały czynności pozostających w związku z wykonywaniem owej umowy.
W obowiązującym stanie prawnym, podmiotowy i przedmiotowy zakres ochrony tajemnicy bankowej określony został bardzo lapidarnie. W tej chwili mamy zapis ujednolicony - tajemnicą bankową chronione są wszystkie informacje dotyczące czynności bankowych. Wszystkie, to znaczy te które dotyczą osoby która jest stroną umowy, te które dotyczą osób lub osoby które dokonały czynności pozostających w związku z zawarciem tej umowy, jak również informacje dotyczące samej czynności bankowej jako takiej. W początkowym okresie obowiązywania zmienionych (dużą nowelizacją PrBank z 2004 r.) przepisów regulujących tajemnicę bankową w trakcie seminariów, konferencji i innych tego typu spotkań, podnoszony był niekiedy problem wyrażający się w pytaniu: czy w związku ze zmianą brzmienia art. 104 ust. 1 PrBank, mamy do czynienia ze zmianą zakresu przedmiotowego i podmiotowego ochrony, którą zapewnia tajemnica bankowa?. Zdaniem moim, tego rodzaju zmiana nie nastąpiła. Nadal w pełni uprawniony wydaje mi się pogląd, że tajemnica bankowa obejmuje wszystkie informacje dotyczące zarówno osoby, która jest stroną umowy zawartej z bankiem , jak również informacje dotyczące osoby, która dokonała czynności związanych z wykonaniem owej umowy, wykonaniem danej czynności bankowej, jak również informacje dotyczące samej czynności bankowej, traktowanej jako pewna operacja realizowana przez bank.

 

Dlaczego więc dokonano takiego ujednolicenia? Moim zdaniem dlatego, że w dotychczasowym stanie prawnym różnie określone były wyjątki od obowiązku zachowania tajemnicy bankowej dla poszczególnych kategorii informacji objętych tą tajemnicą. W obowiązującym stanie prawnym wyjątki od obowiązku zachowania tajemnicy, które określone są w poszczególnych punktach w ust. 2 art. 104, są jednolite i wspólne dla wszystkich informacji chronionych tajemnicą bankową.

 

Na marginesie zwrócić należy uwagę, że w obowiązującym stanie prawnym tajemnica bankowa nie obejmuje informacji dotyczących udzielenia Policji informacji na zasadach określonych w art. 20 ust. 4 -10 ustawy o Policji oraz dokonywania zawiadomienia, o którym mowa w art. 20 ust. 13 tej ustawy. Informacje te z mocy art. 104 ust. 4 objęte są tajemnicą, tajemnica ta charakter bezwzględnie obowiązujący, nie jest to już jednak tajemnica bankowa.

 

Mam wrażenie, że w gronie osób, które zajmują się tajemnicą bankową, oczywiste wydaje się to, że zapis który mówi iż tajemnicą objęte są wszystkie informacje dotyczące czynności bankowej należy interpretować w taki sposób, jeśli chodzi o informacje dotyczące tych form działalności banku które wymienione są w art. 5 w ust. 1 i 2 PrBank i kwalifikowane przez te przepisy jako czynności bankowe. Odnotować jednak muszę w tym miejscu przypadki, w których niektórzy przedstawiciele środowiska bankowego w prowadzonych ze mną dyskusjach wyrażali swe przekonanie, że tajemnica bankowa obejmuje także te formy aktywności banku, które określone są w art. 6 ust. 1 PrBank np. nabywanie przez bank akcji.

 

Z przedmiotowym i podmiotowym zakresem ochrony tajemnicy bankowej niewątpliwie wiąże się problem czasowego zakresu obowiązywania tajemnicy bankowej.

 

Wśród komentatorów PrBank dominuje pogląd, że ramy czasowe obowiązywania tajemnicy bankowej są następujące - obowiązek powstaje z chwilą przekazania pierwszych informacji na etapie negocjacji pomiędzy klientem a bankiem i trwa dotąd, dopóki bank na nośnikach informacji przechowuje te informacje. Wątpliwości budzi niekiedy ustalenie początkowego momentu obowiązywania tajemnicy bankowej - można bowiem spotkać się z poglądem, że tajemnica bankowa zaczyna obowiązywać dopiero z chwilą podpisania umowy, na podstawie której wykonywana jest czynność bankowa. Zdaniem moim zakres czasowy obowiązywania rozpoczyna się z momentem rozpoczęcia negocjacji, które doprowadzić mają do zawarcia umowy, na podstawie której ma być wykonana czynność bankowa. Jeśli chodzi o termin zakończenia obowiązywania tajemnicy bankowej, to wątpliwości dotyczą jedynie problemu wyrażającego się w pytaniu: czy można zniszczyć po upływie danego okresu dokumenty zawierające tajemnicę bankowa? Moim zdaniem tak. Brak ograniczenia czasowego obowiązywania tajemnicy bankowej po ustaniu stosunku umownego pomiędzy bankiem a klientem nie oznacza bowiem, iż bank ma nieograniczony w czasie obowiązek przechowywania wiadomości stanowiących tajemnicę bankową. Obowiązki w zakresie przechowywania dokumentacji dotyczącej czynności bankowych wykonywanych przez bank jak również innych form działalności banku nie podlegają reglamentacji prawnej wynikającej z regulacji tajemnicy bankowej. Regulacja ta przesądza jedynie o tym, że tajemnica bankowa „nie wygasa” po ustaniu stosunku umownego pomiędzy bankiem, a klientem - tajemnica bankowa obowiązuje, o ile wiadomości dotyczące wykonanej już czynności bankowej są w posiadaniu banku, osób w nich zatrudnionych oraz osób, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe.

 

Brzmienie ust. 2 w art. 104 PrBank ustalone zostało w dużej nowelizacji tej ustawy z 2004 r. Zdaniem moim, w przepisie tym sposób skondensowany wyrażona została specyfika tajemnicy bankowej. Specyfika ta wyraża się w tym, że w pewnych okolicznościach bezwzględny obowiązek zachowania tajemnicy bankowej jest z mocy ustawy uchylony. W praktyce oznacza to, że ta sama informacja w pewnych okolicznościach jest chroniona tajemnicą bankową, a w innych nie korzysta z tej ochrony. Tak więc od tego w jakich okolicznościach miałoby dość do przekazania czy pozyskania danych informacji zależy czy na banku, osobach zatrudnionych w banku oraz osobach za pośrednictwem których bank wykonuje czynności spoczywa obowiązek zachowania tajemnicy bankowej.

 

Jak to zostało już zasygnalizowane wcześniej przepis art. 104 ust. 2 PrBank, określając przypadki, w których nie ma obowiązku zachowania tajemnicy bankowej, jednolicie traktuje wszystkie informacje dotyczące czynności bankowej. Podkreślić jednak należy na odrębność uregulowań tego przepisu od postanowień art. 105 PrBank.

 

Generalnie wyodrębnić można dwie kategorie przypadków, w których nie ma obowiązku zachowania tajemnicy bankowej.

 

Pierwsze kategoria, to przypadki, w których bank ujawnia tajemnicę bankową, aby należycie wykonać umowę. I tak po pierwsze chodzi tutaj sytuację w której bez ujawnienia informacji objętej tajemnicą bankową - ze względu na istotę i charakter czynności bankowej lub obowiązujące przepisy - nie jest możliwe należyte wykonanie umowy, na podstawie której jest wykonywana ta czynność bankowa, lub należyte wykonanie czynności pozostających w związku z zawarciem i wykonaniem tej umowy. Np. często nie jest możliwe należyte wykonanie umowy kredytu bez ujawnienia tajemnicy bankowej kontrahentowi kredytobiorcy - np. jeżeli kredyt udzielony jest na zakup samochodu lub mieszkania czy domu, trudno przeprowadzić transakcję zakupu i pozostawić informacje o udzielonym kredycie tylko w układzie obejmującym bank i kredytobiorcę bez włączania do tego układu zbywcy samochodu czy mieszkania lub domu. Z kolei pkt 2 w ust. 2 art. 104 stanowi, że obowiązek zachowania tajemnicy bankowej nie dotyczy przypadku, w którym następuje ujawnienie informacji objętych tajemnicą bankową przedsiębiorcom lub przedsiębiorcom zagranicznym, którym bank, zgodnie z art. 6a-6d PrBank (regulacja outsourcingu), powierzył wykonywanie, stale lub okresowo, czynności związanych z wykonywaniem działalności bankowej, w zakresie niezbędnym do należytego wykonywania tych czynności. Trudno tu zakładać, ze bank może wykonać swoje obowiązki wobec firmy oursourcingowej bez ujawniania tajemnicy bankowej. Z kolei pkt 3 ust. 2 art. 104 PrBank dotyczy udzielania informacji objętych tajemnicą bankową adwokatom lub radcom prawnym w związku ze świadczeniem przez nich pomocy prawnej na rzecz banku. Według mnie przepis ten dotyczy adwokatów i radców prawnych wykonujących swoją pracę poza bankiem w ramach kancelarii, spółek lub zespołów. Przepis ten nie dotyczy osób zatrudnionych w banku.

 

Druga kategoria przypadków związana jest ze zbywaniem wierzytelności bankowych. Te przypadki są wymienione w pkt 4, 5 i 6 ustępu 2 w art. 104 PrBank. Brzmienie pkt 5 i pkt 6 ustalone zostało przez ustawę o funduszach inwestycyjnych. Są to przypadki w których udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową jest niezbędne do zawarcia i wykonywania umów na podstawie których bank realizuje procesy sekurytyzacyjne na podstawie przepisów art. 92a-92c PrBank.

 

Zgodnie z ust. 5 w art. 104 PrBank, podmioty oraz osoby w nich zatrudnione, którym udzielono lub ujawniono informacje objęte tajemnicą bankową w przypadkach, w których nie stosuje się obowiązku zachowania tajemnicy bankowej, tzn. określonych w ust. 2 pkt 1, 2 oraz pkt 4-6, mogą wykorzystać te informacje wyłącznie w celu zawarcia i wykonania umów, o których mowa w tych punktach. W przypadku adwokatów i radców prawnych zapis ten został doprecyzowany w pkt 6 zgodnie z którym przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do adwokatów i radców prawnych, którym udzielono informacji objętych tajemnicą bankową w związku ze świadczeniem przez nich pomocy prawnej na rzecz banku. Jest to przepis wzmacniający ochronę tajemnicy zawodowej adwokatów i radców prawnych.

 

Reasumując powyższe rozważania można przyjąć, że zakres ochrony tajemnicy bankowej wygląda następująco: z jednej strony zostały określone informacje objęte tajemnicą bankową z drugiej zaś określono przypadki, w których nie ma obowiązku zachowania tych informacji w tajemnicy, czyli przypadki, w których można ujawniać informacje objęte tajemnicą.

 

Kolejny punkt mojego referatu to zasady dostępu do informacji objętych tajemnicą bankową. Niestety ustawa nie formuje wprost tych zasad. Można je co prawda wyprowadzić z przepisów art. 104 i następnych, ale wyniki tego rodzaju zabiegów interpretacyjnych nie są jednolite. W mojej ocenie za punkt wyjścia przyjąć należy zapis art. 104 ust. 3 PrBank. Zachowanie tajemnicy bankowej nie obowiązuje wobec osoby, której dotyczą informacje objęte tajemnicą. Rzecz wydaje się oczywista, dlatego niektórzy komentatorzy zarzucają temu zapisowi, że nie ma on jakiejkolwiek wartości normatywnej. Moim zdaniem jednak zapis ten ma kapitalne znaczenie. Otóż potwierdzając, że tajemnica bankowa nie obowiązuje wobec osoby, której dotyczą informacje objęte tajemnicą, zapis ten przesądza, że wszystkie inne osoby (niż bank i owa osoba, której dotyczą informacje), to osoby trzecie. Dlatego też uważam, że zdanie wstępne jest bardzo potrzebne. Na marginesie pozwalam sobie zwrócić Państwa uwagę na zawarte w omawianym tu zdaniu wstępnym ustępu 3 zastrzeżenie dotyczące tajemnicy obejmującej informacje określone w ust. 4, a dotyczące obiegu informacji pomiędzy bankiem a Policją zgodnie z przepisami art. 20 ustawy o Policji.

 

Wróćmy do zasad dostępu do informacji objętych tajemnicą bankową. Osobom trzecim te informacje mogą ujawnione w dwóch rodzajach sytuacji. Proszę zwrócić uwagę na zwrot „wyłącznie” użyty w zdaniu drugim ustępu 3 w art. 104 - informacje objęte tajemnicą bankową mogą być ujawnione wyłącznie w tych dwóch rodzajach sytuacji.

 

Po pierwsze informacje te mogą być ujawnione wtedy, gdy osoba, której informacje te dotyczą, na piśmie upoważni bank do przekazania określonych informacji wskazanej przez siebie osobie lub jednostce organizacyjnej. Do jakiego stopnia ta osoba ma być zindywidualizowana? To pytanie wzbudza kontrowersje w doktrynie. Ja jestem zdania, dokładniej ujmując przyłączam się do poglądów, że stopień zindywidualizowania powinien być pełny - wskazana osoba to konkretna osoba.

 

Po drugie bank może udzielić informacji przypadkach określonych ustawą, a dokładniej rzecz ujmując w art. 105, 106a i 106b PrBank. W przypadkach określonych w art. 105 ust. 1 i ust. 2a bank ma wręcz obowiązek udzielenia informacji objętych tajemnicą bankową.

 

Jak to zostało powiedziane z mocy ustawy bank może ujawnić informację objętą tajemnica bankową tylko w przypadkach określonych w art. 105, 106a i 106b PrBank. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na zapis art. 105 ust. 3 zgodnie z którym, banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów, organy państwowe i osoby, którym ujawniono wiadomości stanowiące tajemnicę bankową, są obowiązane wykorzystać te wiadomości wyłącznie w granicach upoważnienia określonego w ust. 1 art. 105 PrBank. Wydaje się że ust. 3 art. 105 PrBank jest nie tylko elementem zasad udzielania informacji objętych tajemnica bankowa przez banki, ale też podstawowym elementem przesadzającym czy, a jeśli tak, to w jakich sytuacjach podmioty, które uzyskały dostęp do tajemnicy bankowej, mogą stać się wtórnym źródłem informacji. Ust. 3 art. 105, w mojej ocenie przesądza o tym, że co do zasady podmioty te nie mogą być traktowane jako wtórne źródła informacji., nie mogą tym samym udzielać tych informacji dalej. Jedyne odstępstwa od tej zasady dotyczyć mogą przypadków, w których podmioty te przekazują dalej pozyskane z banku informacje, działając w zakresie upoważnienia określonego w ust. 1.

 

Co się dzieje, jeżeli podmioty te ujawnia informacje wbrew ustawie? Po pierwsze podlegają odpowiedzialności karnej z art. 171 ust. 5 PrBank, po drugie należy zastanowić się nad zastosowaniem przepisów dotyczących odpowiedzialności zawartych w art. 105 ust. 5 i 6.

 

Kolejny problem, który chciałbym dziś poruszyć to zbywanie wierzytelności bankowych a tajemnica bankowa. W obecnym stanie prawnym, zdaniem moim sytuacja stała się klarowna. Czy można zbyć wierzytelność bankowa wynikająca z czynności bankowej ? Należy jednak pamiętać, że bank może ujawnić informacje objęte tajemnicą bankową wyłącznie na podstawie udzielonego mu upoważnienia przez bank albo na podstawie upoważnienia ustawowego określonego w art. 105, 106a i 106b. Zasadę tę stosuje się także do informacji przekazywanych potencjalnemu nabywcy wierzytelności banku. Analizując przywołany wyżej problem skupię się na sytuacjach, w których zbywanie wierzytelności bankowych odbywa się bez udziału dłużnika. I tak zgodnie z art. 105 ust. 1 pkt 1 PrBank, bank ma obowiązek udzielenia informacji stanowiących tajemnicę bankową wyłącznie innym bankom i instytucjom kredytowym w zakresie, w jakim informacje te są niezbędne w związku z wykonywaniem czynności bankowych oraz nabywaniem i zbywaniem wierzytelności. Jak pamiętamy w art. 104 ust. 2 pkt 4 - 6 określone zostały także przypadki, w których następuje ujawnienie informacji objętych tajemnicą bankową w związku ze zbywaniem wierzytelności przez bank.

 

Według mnie przywołane wyżej postanowienia art. 104 i 105 tworzą katalog zamknięty przypadków, w których z mocy ustawy w związku ze sprzedażą wierzytelności bankowych mogą być ujawnione informacje objęte tajemnicą bankową.

 

Na koniec pozostawiłem problematykę dostępu prokuratora do tajemnicy bankowej. Nie wiemy jak właściwie w praktyce funkcjonują przedmiotowe przepisy dotyczące tej kwestii zawarte w art. 106-106 c PrBank. Ma wrażenie, że niektórzy prokuratorzy odczuwają pewien dyskomfort, z powodu tego, iż dodane nowelizacją z 2004 r. przepisy art. 106a-106c są przepisami stworzonymi w NBP i Związek Banków Polskich. Zawarte w nich rozwiązania znacznie odbiegają od rozwiązań proponowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Chodzi po pierwsze o przepisy art. 105 ust. 1 pkt 2. Warto zwrócić uwagę na dokonane przez dużą nowelizację z 2004r. korekty zapisów podpunktu literowego b. Ponadto zmieniono dużą nowelizacją brzmienie art. 106 PrBank, w ten sposób przepis przenosi w całości problematykę przeciwdziałania wykorzystywania działalności banku dla celów mających związek z przestępstwem z art. 299 KK.

 

Z kolei w art. 106a przywrócono, znane z pierwotnego brzmienia art. 106 Prbank, rozwiązanie, zgodnie z którym w razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia, że działalność banku jest wykorzystywana w celu ukrycia działań przestępczych lub dla celów mających związek z przestępstwem innym niż przestępstwo, o którym mowa w art. 299 KK lub akt terrorystyczny - bank zawiadamia o tym prokuratora. Prokurator może żądać uzupełnienia informacji - także o informacje objęte tajemnicą bankową.

 

Kolejna kwestia to unormowania art. 106b i 106c, przepisy te są kontestowane przez niektórych przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, a wydaje się że powodów do kontestacji nie ma. Art. 106b umożliwia prokuratorowi pozyskanie informacji w innych sytuacjach niż określone w 106a czy art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. b i c. Należy jednak zwrócić uwagę, że prokurator prowadzący postępowanie może żądać od banku, osób zatrudnionych w banku oraz osób, za pośrednictwem których bank wykonuje czynności bankowe, udzielenia informacji stanowiących tajemnicę bankową jedynie na podstawie postanowienia wydanego na jego wniosek przez właściwy miejscowo sąd okręgowy.

 

Wreszcie art. 106c, który odwołuje się do art. 106b, normuje sytuację, gdy prokurator prowadzący postępowanie, w przypadkach określonych w art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. b) i c), może - na podstawie postanowienia wydanego na jego wniosek przez właściwy miejscowo sąd okręgowy - żądać udzielenia informacji stanowiących tajemnicę bankową od podmiotów, którym bank ujawnił informacje stanowiące tajemnicę bankową np. od Generalnego Inspektora Nadzoru Bankowego. Tak naprawdę są to sytuacje, w których nie może uzyskać tych informacji od banku bo np. zostały zniszczone odpowiednie nośniki informacji.

 

Na zakończenie pozwolę sobie zwrócić uwagę na możliwe sytuacje, w których inne (niż prokurator) ograny państwa żądałyby ujawnienia tajemnicy bankowej na podstawie norm kompetencyjnych o charakterze ogólnym zawartych we właściwych dla tych organów ustawach ustrojowych. Moim zdaniem, tego rodzaju ogólne normy kompetencyjne są niewystarczającą podstawą do uzyskania informacji objętych tajemnicą bankową. Każda tego rodzaju norma, musi być „wsparta” odpowiednim przepisem PrBank.

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Problemy nowelizacji Prawa bankowego
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny