Niestawiennictwo świadka w postępowaniu podatkowym – okoliczności wyłączające nałożenie kary porządkowej

A A A

Nagły wyjazd poza granice kraju w ważnej sprawie służbowej jest okolicznością usprawiedliwiającą niestawiennictwo w wyznaczonym przez organ podatkowy terminie i wyłączającą możliwość nałożenia kary porządkowej na świadka, który nie stawił się osobiście mimo prawidłowego wezwania – wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.


Stan faktyczny

W toku prowadzonego wobec K.K. postępowania podatkowego jej wnuk – M.K. został wezwany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. do osobistego stawienia się w celu przesłuchania w charakterze świadka. W wyznaczonym dniu z pracownikiem Urzędu Skarbowego w Z. skontaktowała się telefonicznie inna osoba – pełnomocnik K.K., który poinformował, że świadek jest za granicą i nie może przyjść do siedziby Urzędu Skarbowego w Z. Osoba ta została poinformowana, że w aktach sprawy nie ma pełnomocnictwa dla niej do reprezentowania świadka i konieczny jest kontakt M.K. z osobą prowadzącą postępowanie, czego świadek nie uczynił.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. nałożył na M.K. karę porządkową w wysokości 2,8 tys. zł za niestawienie się w charakterze świadka na wezwanie organu. M.K. złożył zażalenie twierdząc, że w nocy w terminie planowanego przesłuchania musiał wyjechać za granicę wraz z zespołem mechaników w celu naprawy auta, które uległo nagłej awarii, o czym organ został poinformowany. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie wskazując, że organ jasno określił treść swojego żądania, wyznaczył stronie konkretny termin i miejsce zgłoszenia się, pouczył o sankcji grożącej za brak reakcji na wezwanie, jak również prawidłowo doręczył wezwanie. Uznając niestawiennictwo M.K. za nieusprawiedliwione, organ II instancji stwierdził, że informacja o niespodziewanym wyjeździe służbowym została przekazana przez osobę trzecią, która nie ma statusu pełnomocnika M.K. Zobowiązany do stawiennictwa nie przedstawił dowodów, które potwierdzałyby, że wskazane zdarzenie w ogóle wystąpiło w tym czasie, jak również, iż było przeszkodą niedającą się przezwyciężyć i rzeczywiście uniemożliwiło stawienie się skarżącego na przesłuchanie, czy też kontakt telefoniczny z pracownikiem urzędu.

Orzeczenie WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie. W ocenie sądu organy podatkowe uznając nieobecność skarżącego nie wyjaśniły w sposób dostateczny, czy rzeczywiście jego nieobecność była nieusprawiedliwiona. Zgodnie z art. 262 § 1 pkt 1 ustawy z 29.8.1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2200; dalej jako: OrdPU) strona, pełnomocnik strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego nie stawili się osobiście bez uzasadnionej przyczyny, mimo, że byli do tego zobowiązani mogą zostać ukarani karą porządkową do 2,8 tys. zł. Sąd wyjaśnił, że jako niestawiennictwo bez uzasadnionej przyczyny należy traktować brak stawiennictwa mimo zobowiązania do niego prawidłowym wezwaniem, bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia, lub usprawiedliwienie, które takiego stawiennictwa obiektywnie nie uniemożliwiało. Natomiast w okolicznościach tej sprawy, niestawiennictwo spowodowane nagłą koniecznością wyjazdu świadka za granicę w ważnej, niecierpiącej zwłoki sprawie służbowej jest uzasadnioną przyczyną, w rozumieniu art. 262 § 1 pkt 1 OrdPU. Sąd podkreślił, że w dniu planowanego przesłuchania świadka, organ podatkowy uzyskał informację zarówno o nieobecności skarżącego, jak i jej przyczynie. W uzasadnieniu wyroku uznano, że bez znaczenia dla sprawy jest to przez kogo i w jaki sposób informacja ta została przekazana.

Wyrok NSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu stwierdzając, że wynikający z nieprzewidzianej sytuacji wyjazd służbowy osoby wezwanej przez organ podatkowy w charakterze świadka stanowi uzasadnioną przyczynę niestawiennictwa. W uzasadnieniu podkreślono, że świadek zadbał o to, aby organ został powiadomiony o tym fakcie, zaś okoliczność, iż ta informacja nie pochodziła od samego skarżącego czy jego pełnomocnika, tylko od innej osoby, nie stanowi przeszkody do stwierdzenia uzyskania tej wiedzy przez organ podatkowy. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że jeśli organ odwoławczy miał wątpliwości co do wiarygodności twierdzeń skarżącego dotyczących konieczności nagłego wyjazdu służbowego to powinien przeprowadzić w tym zakresie postępowanie wyjaśniające, wzywając M.K. do ich udowodnienia czy uprawdopodobnienia.

Wyrok NSA z 19.2.2020 r., II FSK 768/18


Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Niestawiennictwo świadka w postępowaniu podatkowym – okoliczności wyłączające nałożenie kary porządkowej
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny